.

2011 ഒക്‌ടോബർ 14, വെള്ളിയാഴ്‌ച

അണ്ടി....അണ്ടിയെ...അണ്ടിപരിപ്പെ....


അണ്ടി ,അണ്ടി . അണ്ടിയെ .....
പത്തു മണിയ്ക്ക് പഴിഞ്ഞിയുടെ കൂടെ കഴിച്ച ഇന്നലത്തെ മീന്റെ മുള്ള് ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് കുത്തിയിളക്കി ഇന്നലത്തെ അത്രയും നാറ്റം ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കി കൊണ്ട്  ലൈബ്രറി ജംഗ്ഷനിൽ  ഇരിയ്ക്കുമ്പോൾ ആണ്  ഈ വിളി കേൾക്കുന്നത്.കേട്ട പാടെ എന്താ, ആരാ എന്നു നോക്കാതെ ഞാൻ പെട്ടന്ന് എണീറ്റ്‌ മടക്കി കുത്തിയിരുന്ന കൈലി അഴിച്ചു ഇട്ടു.ഇനി ഞാൻ കാലിന്റെ  മേലിൽ  കാലും വച്ചത് ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ട് ആണെങ്കിലോ? :) ഒന്നാമത് ചെല്ലകിളികളും അവരുടെ യാത്രകൾ സസൂഷ്മം നിരീക്ഷിക്കുന്ന കുളക്കോഴികളും റോഡിൽ കൂടി തേരാ പാര നടക്കുകയാണ്.. (പാഠം 1 .നമ്മൾ എപ്പോഴും നമ്മളെ തന്നെ സൂക്ഷിക്കുക )
"അളിയാ അനിയാ നിനക്ക് അണ്ടിപരിപ്പ് വേണോ ?" 
കൈലിയും താഴ്ത്തിയിട്ടു നിവർന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ കവറിൽ അണ്ടിപരിപ്പുമായി കണ്ണൻ നില്‍ക്കുന്നു.
' വാട്ട് ദി നോൺസെൻസ് , കള്ളാ കഴുവേറി നിനക്ക് വേറെ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലെ ഇതിനു , മനുഷ്യൻ പേടിച്ചു പോയി , ഒരു സെക്കന്റ്‌ കൊണ്ട് എന്റെ മാനം ചാണക കുഴിയിൽ പോയി.'. ഞാൻ .

"അത് എന്താടാ അണ്ടിപരിപ്പിനെ അണ്ടി അണ്ടി എന്നു അല്ലാതെ ചക്കകുരു ,ചക്കക്കുരു എന്നു പറയാൻ പറ്റുമോട പുല്ലേ" കണ്ണൻ .
 അത് ന്യായം .അവനു ഒരു പോയിന്റ്‌ കൂടുതൽ കിട്ടി 
അലെങ്കിലും എന്റെ കുഴപ്പം ആണ്‌ എന്തെങ്കിലും കേട്ടാൽ വേറെ ഒന്ന് വിചാരിച്ച് കളയും.അത് കല്യാണം കഴിക്കാത്തതിന്റെ കുഴപ്പം ആണെന്ന് പലരും കവാലത്തിൽ(കവിളിൽ)  കൈ കൊണ്ട് കുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് :( . (പാഠം 2 . കല്യാണം പെട്ടന്ന് കഴിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ പലതും തോന്നും ആളുകളുടെ കൈയിൽ നിന്നും അടിയും കിട്ടും .ബി കെയർ ഫുൾ )
'എവിടെന്ന അളിയാ ഇത്രയും മുഴുത്ത അണ്ടിപരിപ്പ്' ആക്രാന്തത്തോടെ  ഒരു പിടി വാരി വായിൽ ഇട്ടിട്ടു ഞാന്‍  ചോദിച്ചു .
എന്താ എന്നു അറിയില്ല കുട്ടികാലം മുതലേ എനിക്ക് ഒരു അസുഖം ഉള്ളതാ " തിരിച്ചു കടിക്കാത്ത എന്ത് ആഹാര സാധനം കണ്ടാലും ഒരു ആക്രാന്തം 5 മിനിറ്റ് മുൻപ് കഴിച്ചാലും എന്തെങ്കിലും കണ്ടാൽ അതെല്ലാം തിന്നാൽ ഒരു ആവേശം .എന്തെ ഇങ്ങനെ? അമ്മ എന്നെ ഒരു പാട് ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി .പിന്നെ എന്നെ കാണുമ്പോൾ എന്താ എന്തോ അവിടെ ഉള്ള മരുന്ന് വരെ ഡോക്ടർ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുന്നു. വിശപ്പുള്ള മനുഷനു ഒരു വിലയും ഇല്ല ഈ നാട്ടിൽ :( 
അതുകൊണ്ട് ആണ്‌ ഞാൻ ഗൾഫിൽ പോയത്.ഹി ഹി അവിടെ ആകുമ്പോൾ ഇഷ്ടം പോലെ കുബ്ബൂസ്  കിട്ടുമല്ലോ :) .
 ' ഇന്നലെ അളിയാ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നെടാ . അളിയൻ കൊണ്ട് വന്നതാ . നീയും വന്നാലോ ഗൾഫിൽ നിന്നും ഒരു അണ്ടി എങ്കിലും കൊണ്ട് വന്നോ? കണ്ണൻ .
ഞാൻ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നിട്ട് ഒരു ആഴ്ച ആയി.
വാട്ട് ദി നോൺസെൻസ്  , അവനു എന്റെ സ്നേഹത്തെക്കാൾ വലുത് അവനു  വെറും ഒരു അണ്ടി ആണ്‌ .
'അളിയാ അണ്ടിപരിപ്പ് വാങ്ങാൻ പൈസ വേണം അത് പിന്നെ പൈസ ഈ കൂട്ടുകാരൻ വഴിയിൽ നിന്നും കളഞ്ഞു കിട്ടുന്നത് അല്ല .നിന്നെയൊക്കെ അണ്ടിപരിപ്പ് തീറ്റിപ്പികാം എന്നു  നേർച്ച   എന്നിക്ക് ഇല്ലട !' ഞാൻ .
' ഓഹോ ! മതി @#%%&&&&&&& നീ ഇനി ഇതു  തിന്നണ്ടാ .കണ്ണൻ .
തള്ളെ അവൻ സീരിയസ് , അവൻ പോയാല്‍  ആ കവർ  അണ്ടിയ്ക്ക് കാത്തിരിയ്ക്കുന്ന എന്റെ വയറിനോട് ഞാൻ എന്ത് അനശ്വ ..അന്സി.. ചെ.. പുല്ല്.. 'ആൻസ്വർ'  നല്‍കും. നാക്കും വഴങ്ങുന്നില്ല .
'അളിയാ അളിയാ ഒരു തമാശ പറയാനും പറ്റിലെ .അവന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും അണ്ടിപരിപ്പ് മുഴുവൻ പയ്യെ കൈയിൽ ആക്കിയിട്ടു അവന്റെ അണ്ടിപരിപ്പ് തൊട്ടു....അവൻ കൊണ്ട് വന്ന അണ്ടി പരിപ്പ് തൊട്ടു ഞാൻ സത്യം ചെയ്തു
"ബി ഹാപ്പി അളിയാ അടുത്ത തവണ ഞാൻ വരുമ്പോൾ ഇവിടെ ഒരു ലോഡ് അണ്ടി ഇറക്കും മുഴുവൻ നിനക്ക് തന്നെ .കടയിൽ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അറബിയുടെ അണ്ടിപരിപ്പ് എങ്കിലും കൊണ്ട് വരും " ഞാൻ 
" അറബിയുടെ അണ്ടിപരിപ്പോ ? കണ്ണൻ
'നീ പുളിച്ച കോമഡി അടിക്കലെ :^ അറബിയുടെ അണ്ടി തോട്ടത്തിൽ നിന്നും നേരിട്ട് പറിച്ചു കൊണ്ട് വരും എന്നു .ഒരു പിടി അണ്ടിപരിപ്പ് വായിൽ ഇട്ടു പശുവിനെ പോലെ ചവച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
എന്താ രസം അണ്ടിയും  ചവച്ചു കൊണ്ട് റോഡില്‍ പോകുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കാൻ . 
ദാ വരുന്നു കോവാലൻ അണ്ണനും വെട്ടുകിളി കുറുപ്പും ,ആടി ആടി ആണലോ വരവ് രാവിലെ  തുടങ്ങിയോ ഇവർ .ഇവർ ബസ്‌ കേറി ആറ്റിങ്ങലിൽ പോയപ്പോഴും  ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുകയിരുന്നു .
"ബ്ലൂടി കണ്ട്രി ഫെലോസ്"  എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനും കൂടി അവരോടു ആടി കളിയ്ക്കാൻ കാണില്ലയിരുന്നോ! 
കോവാലൻ അണ്ണന്റെ കാരിയം പറയതിരികുന്നത നല്ലത് 
 ഡെയിലി അടിച്ചു പൂസായി രാത്രി വീട്ടിൽ ബഹളം ആണ്‌ .അണ്ണന്റെ  സ്വന്തം ഭാര്യ  തങ്കമണി ചേച്ചി അതിനെക്കാൾ ബഹളം ആണ്‌.ഈ ബഹളം ആ പഞ്ചായത്തിൽ മുഴുവൻ അലയടിയിക്കും. തങ്കമണി ചേച്ചിയെയും വയറ്റിൽ കിടക്കുന്ന ചാരായവും ഒരു പോലെ കണ്ട്രോൾ  ചെയ്യുന്ന കോവാലൻ അണ്ണൻ ആണ്‌ കേരളത്തിന്റെ അഭിമാനം.
ഒരു ദിവസം രാത്രി അവിടെ അടിയും ബഹളവും 
"നിങ്ങൾക്ക് പോയി ചത്തുകൂടെ "? കലിതുള്ളി കൊണ്ട് തങ്കമണി ചേച്ചി 
'വാട്ട് എ ഷെയിം,വെള്ളമടിച്ചിട്ട്  രാത്രി അവളുടെ മേലെ കുതിര കേറുന്നതും പോര എന്നോട് ചാകാനോ?  
കെ പി സി സി യില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കിയ മുരളീധരനെ പോലെ വീട്ടിൽ നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങി കോവാലൻ അണ്ണൻ  വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
'ഞാൻ ചാകാൻ പോകുന്നെ നാട്ടുകാരെ '
പുതിയ മലയാളവാക്കുകൾ(  കു, പു , ആ ,ത ഇവ ചേർന്ന നല്ല പുളിച്ച ....) മിക്കതും ഞാൻ പഠിക്കുന്നത്  ഇവരുടെ അടികൾ നടക്കുമ്പോൾ ആണ്‌.എന്താ ഭാഷ ശുദ്ധി എന്താ സംഗതികൾ .ആഹാ. അതും കേൾക്കാൻ കാതോർത്തു ഇരുന്ന  എന്റെ കന്നോടത്തിൽ .. കർണ്ണപോടാ ...ചെ..കർണ്ണപുടത്തിൽ(ശെരി  ആയി) കോവാലൻ അണ്ണൻ ചാകാൻ പോകുന്നത്  കേട്ടത്.  
മലയാളത്തിന്റെ ഭാഷഗുരുവിനെ നശിപ്പികുമോ ഈ സമൂഹം 
ഓടി പിടിച്ച് അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ചെറിയ ആൾക്കുട്ടം ഉണ്ട്.അതിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നും അശരീരി പോലെ കോവാല അണ്ണന്റെ  വാക്കുകൾ
'കടി മൂക്കാ ..കടി ...'
'വാട്ട് ദി നോൺസെൻസ് ,ഈശ്വര , അത് ഏത് മൂക്കാ !! മൂക്ക് കടിച്ചാൽ ചാകുമോ?എനിക്ക് ആകെ കണ്പ്യ്യ്‌ ..കണ്പീ ...പുല്ലു .ചെ.. കൺഫ്യുഷന്‍ . ഹൊ !
ആളുകളെ  മാറ്റി ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ....
കോവലനണ്ണൻ താരയിൽ [ചെറിയ മണ്ണ് മതിൽ) പണ്ടെങ്ങോ ഏതോ എലി ഉണ്ടാക്കിയ പൊത്തിൽ കൈ ഇട്ടു കൊണ്ട് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു.
" കടി മൂക്കാ.. കടി ...എന്നെ കടിച്ചു കൊല്ലു നീ ...
അപ്പോൾ ആണ് എന്റെ  തലയിൽ വെട്ടം വീണത് 
'കടി മൂർഖൻ പാമ്പേ ..കടി ...ഇതാണ് കവി ഉദേശിക്കുന്നത്  'ബട്ട് ....അമ്രത് തലയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട്  മൂർഖൻ ' വെറും മൂക്കായി പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നുള്ളൂ. :) 
'പിന്നെ ഇയാൾ വിളിച്ചാൽ മൂർഖൻ വന്നു കടിക്കാൻ ഇയാളുടെ അളിയൻ അല്ലെ , ചിലപ്പോൾ  മൂർഖൻ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ  അത് ഇപ്പോൾ അതിന്റെ വീട്ടിലെ അടുക്കള വഴി രക്ഷപെട്ടുകാണും .അതിനു അറിയാം അതിനെക്കാൾ വിഷം ഉള്ള പാമ്പിനെ കടിച്ചാൽ അത് ചത്ത്‌ പോകും എന്നു.
"അളയിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൾ വലുതാ പുറത്തുള്ളത് എന്നു പറഞ്ഞപോലെ ."ഇതൊക്കെ ആണ്‌ കോവലനണ്ണൻ.
 ( പാഠം 3.ആരെങ്കിലും പാമ്പു കടിച്ചേ മരിക്കു എന്നു തീരുമാനിക്കുകയാണെങ്കിൽ  ആദ്യം ഒരു പാമ്പിനെ പിടിച്ച്  അളയിൽ ആക്കിയിട്ടു  കൈ ഇടുക . നോട്ട് ദി പോയിന്റ്‌ )
ഓർമയുടെ ഏടുകൾ എടുത്തു മാറ്റിയപ്പോഴേയ്ക്കും കോവലനണ്ണൻ വീട് എത്തി കാണും .
'ചെ . അണ്ടിപരിപ്പ് കൈയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്   ഒരു കോവലനണ്ണൻ..വീണ്ടും എന്റെ ശ്രദ്ധ കൈയിൽ ഇരിക്കുന്ന കവറിൽ ആയി .
'അനിയാ ..'എടാ അനിയാ.."
ആരുടെയെ സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള വിളി കേട്ട് ആണ്‌ ഞാൻ അണ്ടികവറിൽ നിന്നും തല പൊക്കിയത്.
'ജംഗ്ഷനിലെ  സീനിയർ ബാച്ചിലെ സുരേഷ് അണ്ണൻ '!!!.
അണ്ണൻ അടുത്തത് എന്താ ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താ എന്നു എനിക്ക് അണ്ണന്റെ  മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ മനസിലായി .അതിനു മുൻപേ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ പറഞ്ഞു 
" അണ്ണ  വിഷമിക്കണ്ട നിങ്ങളെ ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല ..  ഉടനെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോയ്ക്കോളം .
ഈ നാട്ടുകാർക്ക് " എന്നാ  തിരിച്ചു പോകുന്നത് " എന്നു  ചോദിക്കാൻ ഉള്ളോ? ഒരു ഗൾഫുകാരൻ വന്നു ഇറങ്ങിയാൽ അവനു സുഖം ആണോ  എന്നു ആർക്കും അറിയണ്ട , അവൻ എപ്പോൾ തിരിച്ചു പോകും അത് അറിഞ്ഞാല്‍ മതി  .ഈ നാട്ടുകാരുടെ നെഞ്ചത്ത്‌ കൂടി ആണോ ഗൾഫുകാരൻ നടക്കുന്നത് .ചുമ്മാ അല്ല ഈ നാട് നന്നാവാത്തത്. :)
ചോദ്യത്തിന് മുമ്പേ ഉത്തരം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ അണ്ണൻ എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന ബാക്കി അണ്ടിപരിപ്പ് വാങ്ങി വായില്‍ ഇട്ടു കൊണ്ട്  നടന്നു നീങ്ങി അടുത്ത ഗൾഫുകാരനേയും തേടി.
 ( പാഠം 4. ഇതില്  വലുതായിട്ട് ഒന്നും ഇല്ല പഠിക്കാൻ ..പിന്നെ നിന്നെയൊക്കെ ഞാൻ പാഠം  പഠിപ്പിചില്ലെങ്കിൽ എന്റെ തലയിൽ കൂടി ട്രെയിൻ ഓടിയാലോ . പിന്നെ പഠിക്കണം എന്നു മോഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയാം ആരെങ്കിലും അടുത്ത് വന്നാല്‍ കൈയിൽ ഉള്ള അണ്ടി പരിപ്പ് ഒളിച്ചു വയ്ക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും അത് വായിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ പോകും. :( )
'അളിയാ കണ്ണാ നിന്റെ അളിയൻ  ഇത്രയെ കൊണ്ട്      കൊണ്ടുവന്നത് ഉള്ളോ? ഞാൻ 
'@#%^&&^&(*((((^%^%$^ മോനെ നിനക്ക് ഇതു കൊണ്ട് തന്ന എന്നെ  പറഞ്ഞാൽ മതി ' കണ്ണൻ 
'ഹൊ ! എന്താ സുഖം ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് ഏമ്പക്കം ഇടുമ്പോൾ  ഉണ്ടാകുന്ന  ഒരു പ്രത്യേക സുഖം അവന്റെ  വായിൽ നിന്നും അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടി.
"നിനക്ക് എന്താടാ ഈ അണ്ടിപരിപ്പിനോട് ഇത്ര മോഹം.പണ്ട് ഓർമയുണ്ടോ  പറിങ്ങാണ്ടി(കശുവണ്ടി)  പറിക്കാന്‍ പോയത്? അനിയാ നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ? "കണ്ണൻ .
'ഹൊ ! വാട്ട് ദി നോൺസെൻസ് ! ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്നു! അണ്ടി പറിക്കാൻ പോയ എന്റെ കുണ്ടി അച്ഛൻ അടിച്ചു പൊളിച്ചു .എപ്പോഴും അത് ഓർമിയ്ക്കുമ്പോൾ എവിടെയൊക്കെയോ നീറി കേറുന്നു.
.......................................................................................................................
ഞാനും കണ്ണനും ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലെയ്ക്ക്  ...ഡിംഗ് ഡിംഗ് ..ബ്ലൌം ബ്ലോമം (ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് മ്യൂസിക്‌)
നമ്മൾ രണ്ട് പേരും ഫ്ലാഷ് ബാക്കിൽ ചെന്ന് ഇറങ്ങി 
"എന്താടാ അനിയാ ഇവിടെ മുഴുവൻ ബ്ലാക്ക്‌ ആന്‍ഡ്‌ വൈറ്റ് ആണലോ? കണ്ണൻ 
'അതാടാ ഞാനും നോക്കുന്നത് നമ്മൾ മാത്രമേ കള്ളറിൽ ഉള്ളു ,ദാ നമ്മുടെ മുന്നേ പോകുന്ന  അണ്ണനോട് ചോദിയ്ക്കാം ' .ഞാമ്  
 'അണ്ണാ നില്ല് അണ്ണാ ,നമ്മൾ പണ്ട് അണ്ടി പറിയ്ക്കാൻ വന്ന വര്‍ഷം ഇതു തന്നെ ആണോ?ഞാൻ .
അണ്ണൻ തിരഞ്ഞു .
എന്റെ ലോകനാർകാവിലമ്മേ..പ്രേംനസീർ അല്ലെ അത് .. തന്നെ തള്ളെ .. ..ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് കണ്ട കാലം മാറി പോയോ ?
നമ്മൾക്ക് ഫുള്‍ കൺഫ്യുഷൻ ആയി .  
' അ,ആ .. ഞ്ഞിങ്ങൾക്ക് ആ അ  എന്ത് വേണം ,മടിയ്ക്കാതെ പറയു .' നസീർ 
നമ്മൾ  പയേ പയ്യെ കാര്യം  പറഞ്ഞു .
"നമ്മൾ രണ്ടായിരത്തിപതിനൊന്നിൽ റോഡിൽ ഇരുന്നു അണ്ടി തിന്നുകയിരുന്നു അപ്പോൾ ഈ കണ്ണൻ എന്നോട് പണ്ട് അണ്ടി പറിയ്ക്കാൻ പോയ  ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്  ആലോചിക്കാൻ പറഞ്ഞു .അങ്ങനെ വന്നതാ അക്കാ ..സോറി .ഇക്കാ.. "ഞാൻ 
 പെട്ടന്ന് രണ്ട് മൂന്നു പേര്‍ നസീറിന്റെ  പിറകിൽ എത്തി 
" അടൂർഭാസി ,ഉമ്മർ ,സത്യൻ "
അവർ ഒരുമിച്ച് ചോദിച്ചു
" എന്താ നസു ? ആരാ ഈ  രണ്ട് കള്ളർ ഉള്ള പയ്യന്മാർ ?ഇവർക്ക്  എന്ത് വേണം ഇവിടെ?

നസീർ  അളിയൻ ..ച്ചെ .ചെ. നസീർ ഇക്ക അവരോടു സംഭവം പറഞ്ഞു .

ഇതു കേട്ടതും അവരുടെ മുഖം ഉമ്മൻചാണ്ടിയെ കണ്ട വിസ്സിനെ  പോലെ ആയി.
"പ്ഫാ .കഴുവേറികളെ ! ഓടിയ്ക്കോ ഇവിടെ നിന്നും.... ,സ്വന്തം അണ്ടിപരിപ്പ് നമുക്ക് ഇവിടെ നോക്കാൻ വയ്യ അപ്പോള്‍ ആണ്‌  രണ്ടായിരത്തിപതിനൊന്നിൽ നിന്നും പറിങ്ങണ്ടി പറിച്ച  കഥയുമായി വന്നിരിയ്ക്കുന്നത് "
നമ്മൾ ഓടി ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് വന്ന ഗുഹയിൽ .അതിൽ അകത്തു കേറി ഇടത്തോട്ടു ഓടി .വീണ്ടും എവിടെയോ എത്തി ..
ഭാഗ്യം അവിടെ മുഴുവൻ കള്ളർഫുൾ.
"അളിയാ നോക്കിയേ സോമനും സുകുമാരനും അടികൂടുന്നു ." കണ്ണൻ 
ഹാവു! കണ്ണാ അപ്പോൾ നമ്മൾ എത്തിയെടാ..കണ്ണാ  ചിങ്കു ..ചക ...ചക . ഞാൻ .
 അങ്ങനെ നമ്മുടെ പറിങ്ങണ്ടി കഥ നടക്കുന്ന കാലത്തിൽ എത്തി.( പാഠം 5
.പണ്ടത്തെ നായികമാരെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് കാണാൻ ശ്രമിക്കരുത് .അവിടെ എപ്പോഴും പീഡിപ്പിക്കാൻ ഉമ്മറും അങ്കം വെട്ടാൻ നസീറും സത്യനും ഉണ്ടെന്നു ആലോചിക്കുക)
...........................................ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്  തുടങ്ങുന്നു( പാണൻ പറഞ്ഞ പറിങ്ങണ്ടി കഥ)..........
എന്റെ വീടിനോട് ചേർന്നാണ്  കണ്ണന്റെ  വീട്.എന്നേക്കാൾ രണ്ട് വയസു ഇളയത് .എന്നാലും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വട .. പെട .... ചെ സോറി വാടാ ..പോടാ ബന്ധം ആയിരുന്നു.കുട്ടികാലം മുതലേ  ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു അടികൂടി ചീത്തവിളിച്ചു വളർന്നവർ.
  ഞാൻ അന്ന് ആറിലോ  ഏഴിലോ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.കടകളിലെ കണ്ണാടിചില്ലിൽ  ഇരിയ്ക്കുന്ന സമൂസയും കേക്കും എള്ളുണ്ടയും കണ്ടു കൊതി ഊറിനടന്ന കാലം ..നല്ല സുന്ദരൻ കൊതിയൻക്കാലം .സ്കൂളിന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ള രാമു അണ്ണന്റെ കടയിലെ കേക്കിനും സിപ്പപ്പിനും ഡ്രിങ്ക്സിനും ആയിരുന്നു ആ കാലത്ത്  പിള്ളേർക്ക് പ്രിയം.ഒരു കേക്കിനും വെള്ളത്തിനും കൂടി രണ്ട് രൂപ അമ്പതു പൈസ കൊടുക്കണം.
വല്ലപ്പോഴും വീട്ടിൽ വീണു കിടക്കുന്ന കാശ് എടുത്തു വാങ്ങിയ്ക്കും(നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുനുണ്ടാകും 'വീണു കിടക്കുന്ന കാശോ?'
പണം കുലുക്കുന്ന മരത്തിൽ നിന്നും വീഴുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിയ്ക്കും.അല്ല ..അച്ഛൻ അശയിൽ ഉടുപ്പ് അഴിച്ചിടും,എനിക്ക് പൊക്കം ഇല്ലാതാകൊണ്ട്‌ ഒരു കമ്പ് എടുത്തു ഉടുപ്പില്‍ കുത്തും അപ്പോൾ അതിൽ കിടക്കുന്ന പൈസ താഴോട്ട് വീഴും ,അത് ഞാൻ എടുക്കും ,:) )
ഓരോ ദിവസം കൂടും തോറും രാമുഅണ്ണന്റെ കേക്ക് തിന്നാതെ എന്തോ വൈക്ലപ്യം. ഈ അസുഖം ഞാൻ എന്റെ കൂടെ പഠിയ്ക്കുന്ന രതീഷിനോട്‌ പറഞ്ഞു.അവൻ ഭയങ്കര ബുദ്ധി ആണ്‌ ,കുറച്ചു  കാണാൻ ലുക്ക്  ഇല്ല എന്ന  കുറവേ ഉള്ളു .വായിൽ നിന്നും വീഴുന്നത് എല്ലാം നമുക്ക് അടിവേടിച്ചു തരുന്ന ബുദ്ധികൾ ആണ്‌.എനിക്ക് ഇതൊന്നും അറിയണ്ട എനിക്ക് കേക്ക് തിന്നണം ...അവൻ ഒരു ഐഡിയ പറഞ്ഞു തന്നു ...
എടാ ഞാൻ  എന്നും രാമുഅണ്ണന്റെ കേക്ക് തിന്നുനത് നീ കാണുന്നില്ലേ .എങ്ങനെയാ എന്നു അറിയാമോ? രതീഷ്‌.
" നീ നിന്റെ വാ കൊണ്ടലെ തിന്നുന്നെ"? ഞാൻ
'എടാ കോപ്പേ ബുദ്ധി പറഞ്ഞു തരുമ്പോൾ കോമഡി ഒണ്ടാക്കാൻ നില്‍ക്കല്ലേ ..$$ അവൻ ..
ശരിയാ ,ദാനം കിട്ടുന്ന പശുവിന്റെ ബുദ്ധി എണ്ണി നോക്കരുത് എന്നാ  തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിൽ പിറന്ന എന്റെ കാരണവന്മാർ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.:)
ഹൊ ! അവന്റെ ദേഷ്യം മാറ്റാൻ അവന്റെ കഷത്തിൽ ഇക്കിളി ആക്കി ഊപാടുവന്നു
( പാഠം 6 . ആരെങ്കിലും സീരീസ്‌ ആയി ബുദ്ധി പറഞ്ഞു തരുമ്പോൾ  അവനോടു തന്നെ നമ്മൾ ഒണ്ടാക്കിയ കോമഡി അടിയ്ക്കരുത്.)
അവസാനം അവൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
" എടാ അളിയാ ഞാൻ എന്നും വീട്ടിൽ നിന്നും  ആരും അറിയാതെ പറിങ്ങണ്ടി എടുത്തു കൊണ്ടുവരും.എന്നിട്ട് അത് പറിങ്ങണ്ടി വേടിക്കുന്ന കടയിൽ കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്കും.പത്തു പറിങ്ങണ്ടി കൊടുത്താൽ രണ്ട് രൂപ കിട്ടും.അങ്ങനെയ ഞാൻ രാമു അണ്ണന്റെ കേക്ക് തിന്നുന്നത് ,ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഗുട്ടൻസ് പിടികിട്ടിയോ?രതീഷ്‌.
"അമ്പട അണ്ടികള്ളാ.. നീ രതീഷ്‌ അല്ലെടാ ഹനുമാൻ ആണെടാ...
കൊള്ളാം നല്ല ബുദ്ധി.
"ആൻ ഐഡിയ കാൻ ചേഞ്ച് യുവർ ലൈഫ്" ..അതിന്റെ അര്‍ഥം പിന്നെ ആണ്‌ എനിക്ക് മനസിലായത് .അത് വഴിയെ നിങ്ങൾക്കും മനസിലാകും.
പക്ഷേ പറിങ്ങമരം(കശുമരം) പോയിട്ട് ഒരു ചെമ്പരത്തി പോലും  ഇല്ലാത്ത എന്റെ  വീട്ടിൽ നിന്നും  എങ്ങനെ ഞാൻ അണ്ടി ഒപ്പിയ്ക്കും.
ഞാൻ ഈ അജണ്ട അല്ലെങ്കിൽ ബജറ്റ്  കണ്ണനോട് രഹസ്യമായി  ഡിസ്കസ് ത്രോ  എറിഞ്ഞു പറഞ്ഞു .അവനും കേക്കിന്റെ പകുതി കൊടുക്കാം എന്നു എന്റെ സൈക്കിൾ ടയർ വണ്ടി തൊട്ടു സത്യം ചെയ്തു .ഞാൻ വണ്ടിയിൽ തൊട്ടു സത്യം ചെയ്താല്‍ മാറില്ല.:)
അവനും ഭയങ്കര ബുദ്ധി വന്നെന്നു തോനുന്നു അവനും പറഞ്ഞു ഒരു ഐഡിയ ഈസി ചാർജ് കൂപ്പൺ..
"എടാ അനിയാ നമുക്ക് ആ രണ്ടിൽ പഠിയ്ക്കുന്ന സബീഷിന്റെ അമ്മുമ്മയുടെ പറമ്പിൽ പോകാം. കണ്ണൻ .
'വേണ്ടടാ എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ പോകാൻ തോനുന്നിലാടാ .. ഞാൻ 
 " എന്താടാ നീ പറയുന്നെ?" കണ്ണൻ  
'അല്ലടാ കണ്ണാ, നീ ആ പറമ്പിൽ വെളിയ്ക്കിറങ്ങുന്ന(രണ്ടിന്)  കാര്യം അല്ലെ പറഞ്ഞെ ? ഞാൻ . 
" അളിയാ അനിയാ ഞാൻ ആദി എന്നു പറയുമ്പോൾ നീ ...@%&% അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ..
അതിന്റെ അപ്പുറത്തെ ആദി എന്നു പറയല്ലേ @.നീ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കു .കണ്ണൻ .
ഞാൻ ജനഗണമന  കേൾക്കുമ്പോള്‍ നിൽക്കും പോലെ അറ്റൻഷൻ ആയി.
" നമുക്ക് സ്കൂൾ ഇല്ലാത്ത ദിവസം അവിടെ നിറയെ പറിങ്ങമരം ഉണ്ട് .ആരും കാണില്ല ,നമുക്ക് കേറി പറിയ്ക്കാം .എന്നിട്ട് താഴെ തൊടിയിൽ കൊണ്ട് ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാം 
സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ എടുത്തു  കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തു കാശ് വാങ്ങി ഇഷ്ട്ടം പോലെ കേക്കും സിപ്പപ്പും തിന്നാം." കണ്ണൻ ..
കൊള്ളാം ..ബെസ്റ്റ് ഐഡിയ.ഇവിടെ ഒരു ലോഡ് അണ്ടികള്‍ ഒഴുകും ..ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അന്ന് ശനിയാഴ്ച ..എന്നത്തേയും പോലെ ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ സൂര്യൻ തലയ്ക്കു മീതെ കറങ്ങുന്നു.പലപ്പോഴും തോന്നും ഇയാൾക്ക് എന്നും ഇതു പോലെ ചെയ്താൽ ബോർ അടിയിക്കില്ലെ?.ഒരു ചെയിഞ്ചിനു വേണ്ടി ഒന്ന് റസ്റ്റ്‌ എടുത്തു കൂടെ.?
' ഡേയ് സൂര്യ നീ നമ്മളെ കണ്ടു പഠിയ്ക്കടാ..ഒരു ചെയിഞ്ചിനു വേണ്ടി നമ്മൾ അണ്ടി പറിയ്ക്കാൻ പോകുന്നു.നീകണ്ട് അസൂയ പെട്ടോടാ മണ്ടൻ കൊണാപ്പെ ...'
 രാവിലെ ആയപ്പോൾ കണ്ണൻ കുളിച്ചു ഒരുങ്ങി എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു.അവന്റെ വരക്കം കണ്ടാൽ അവന്റെ മാമന് ശ്രീധനം കിട്ടിയ പുരയിടത്തിലെ  അണ്ടികൃഷി കണക്കെടുക്കാൻ പോകും പോലെ ആണ്‌.ഞാനും   മുഖത്ത് കുറച്ചു പൌഡർ  വാരി പൂശി .. ഞാൻ എന്തിനു കുറയ്ക്കണം .പല്ല് തേച്ചില്ല കുളിച്ചില്ല എന്നല്ലേ ഉള്ളു പൌഡർ ഒക്കെ ഇടാം..
അങ്ങനെ നടന്നു സബീഷിന്റെ  അമ്മുമ്മയുടെ പുരയിടത്തിൽ എത്തി.ഒരു അഞ്ചെട്ടു മരം ഉണ്ട്.നിറയെ പഴുത്തു നിൽക്കുന്നു.തറയിൽ പഴുത്തു വീണത്‌ കിടക്കുന്നു.ആകെ അണ്ടിമയം.
നമ്മൾ  തറയിൽ കിടന്ന കുറെ വാരി കവറിൽ ഇട്ടു .സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒരു ആഴ്ച്ച മുഴുവൻ കേക്കും വെള്ളവും തിന്നാൻ ഉള്ള പറിങ്ങണ്ടി തറയിൽ നിന്നും കിട്ടി.എന്നാലും സാദാ  മലയാളികൾ ആയ നമ്മൾ നമ്മുടെ സ്വഭാവം കാണിച്ചിലെങ്കിൽ നമ്മളെ പിന്നെ മലയാളി എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.
"ആക്രാന്തം" അത് തന്നെ  സംഭവം.
കണ്ണന് തറയില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ അണ്ടികള്‍ പോര അവനു മരത്തിന്റെ മുകളി കേറി പറിയ്ക്കണം എന്നു.
'എടാ കണ്ണാ വേണ്ട ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉള്ള അണ്ടികൾ ആയി ,ഇനിയും വേണോട?' ആരെങ്കിലും കണ്ടുകൊണ്ടു വന്നാൽ നമ്മുടെ പരിപ്പ് അവർ ഇതു പോലെ ആക്കും '.കുറച്ച പറിങ്ങണ്ടി എടുത്തു കൊണ്ട്  ഞാൻ  പറഞ്ഞു..
'എനിക്ക് ഇനി അടുത്ത ആഴ്ച കൂടി വരാൻ വയ്യ..ഞാൻ മരത്തിൽ കേറാന്‍ പോകുവാ ,നീ മറ്റേ മരത്തില്‍ കേറി പറിയ്ക്കാടാ പുല്ലേ ? ' കണ്ണൻ ..
"പക്ഷേ വരാൻ ഉള്ളത് വഴിയിൽ നിൽക്കില്ല അത്  മേട്രോട്രയിൻ പിടിച്ചെങ്കിലും അത് നമ്മുടെ അടുത്ത് എത്തും"
കേക്കിന്റെ രുചി വായിൽ വീണ്ടും നിറഞ്ഞത്‌ കൊണ്ട് ചാടി കേറി മരത്തിൽ .ഞാൻ കേറാന്‍ റെഡി ആയതേ ഉള്ളു തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ലെവനെ കാണാന്‍ ഇല്ല .അപ്പോൾ മരത്തിന്റെ  മുകളിൽ നിന്നും വിളി ...
'അനിയ ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട് ' കണ്ണൻ 
'തള്ളെ ഇവൻ ആരു കുരങ്ങന്റെ ജന്മം ആണോ?
രണ്ട് പേരും കൂടി മരത്തിൽ കേറി കൊമ്പുകൾ കുലുക്കി തുടങ്ങി ,അണ്ടികൾ ചറ പറ  താഴോട്ട് വീഴുന്നു.
" അളിയാ കണ്ണാ നമ്മൾ കൊണ്ട് വന്ന കവറിൽ ഈ അണ്ടികൾ നിൽക്കുമെന്ന് തോനുന്നില ! വേറെ കവർ കൂടി എടുക്കാൻ ഉള്ളതായിരുന്നു ". മരത്തിന്റെ മുകളി ഇരുന്ന അവനോടു മരത്തിന്റെ മുകളി ഇരിയ്ക്കുന്ന ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .
 " ഞാൻ ഒരു ചാക്ക് കൊണ്ട് വരം, അത് മതിയോ ", താഴെ നിന്നു  ചിരട്ടയിൽ ഉരച്ചപോലെ ഒരു സ്ത്രി ശബ്ദം ..
"എന്ത് ?" കണ്ണന്‍ അണ്ടി പറിച്ചു പറിച്ചു അണ്ടികറ അവന്റെ തൊണ്ടയിൽ എങ്ങാനും വീണോ?സൌണ്ട് മാറിയല്ലോ?
ഞാൻ അവൻ ഇരിക്കുന്ന മരത്തിലെയ്ക്ക് നോക്കി അവൻ അവിടെ ഇഞ്ചി കടിച്ച കുരങ്ങനെ പോലെ ഇരിയ്ക്കുന്നു ,എനിട്ട്‌ കണ്ണ് കൊണ്ട് താഴോട്ട് ആക്കുന്നു ,എന്ത് പറ്റി !മരം കുലുക്കിയപ്പോൾ ഇവന്റെ  അണ്ടിപരിപ്പ് താഴെ പോയോ? ഞാൻ താഴോട്ട് നോക്കി 
" എന്റെ അത്തിപാറയമ്മച്ചി..." 
എനിക്ക് തല കറങ്ങും പോലെ.... താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ 
അവിടെ ഏഷ്യനെറ്റിലെ ദേവിമഹാത്മ്യത്തിലെ ദുർഗാദേവിയെപോലെ പോലെ "സബീഷിന്റെ അമ്മുമ്മ" നില്‍ക്കുന്നു.അവർ ആയിരുന്നു ചാക്ക് കൊണ്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞത്.ഇനി ചാക്ക് വേണ്ട പെട്ടി മതി ...
" ഇറങ്ങടാ പന്ന പു...@$$&&*(*^%### ..... അമ്മുമ്മ ..
' വഔ ..വാട്ട് എ ഗുഡ് സ്പോകെൺ  മലയാളം ' ,എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മുമ്മയെ പ്രശംസിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക് .
'ഈശ്വര, ഒന്നുകിൽ നീ നമ്മളെ മേലേയ്ക്ക് എടുത്തു കൊള്ളുക ,അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് രക്ഷപെടാൻ ഒരു ചെറിയ വിമാനം അതും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ഹെലികോപ്റെർ എങ്കിലും അയച്ചു തരണേ ' മരത്തിന്റെ മുകളി ഇരുന്നു കരഞ്ഞു വിളിച്ചു. 
എവിടേ ...ദൈവം അല്ലെ ആളു ..കരയുന്ന കൊച്ചിന് പാൽ കൊടുക്കില്ല ,ചുമ്മാ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന കൊച്ചിന്റെ വായിൽ പാല് കുത്തികേറ്റി കൊടുക്കും.വിമാനം കാത്തു നിന്നിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്നു മനസ്സിലായി ,പയ്യെ താഴോട്ട് ഇറങ്ങി . 

പുല്ലു ഇറങ്ങാൻ ഭയങ്കര പാട് തന്നെ ,കേറുമ്പോൾ എത്ര പെട്ടെന്ന കേറിയത് .അപ്പോൾ മനസ്സില്‍ നിറയെ അണ്ടി ആയിരുന്നു ,ഇപ്പോൾ  മനസ്സില്‍ അമ്മുമ്മ ആയതു കൊണ്ടാകാം . :( 
ആദ്യം കണ്ണൻ താഴെ ഇറങ്ങിയ ഉടനെ അമ്മുമ്മ അവന്റെ കൈയ്യിൽല്‍ ചാടി പിടിച്ചു.എന്നിട്ട് അവനെയും  കൊണ്ട് എന്റെ മരത്തിനെ താഴെ വന്നു നിന്നു. ഞാൻ പയ്യെ ഇറങ്ങി.. അമ്മുമ്മ ചാടി പിടിയ്ക്കും മുൻപേ എന്റെ കൈ കൊണ്ട് അമ്മുമ്മയുടെ കൈയുടെ അകത്തു വച്ചു കൊടുത്തു കീഴടങ്ങി.
അത് തൊട്ടു നമ്മൾ രണ്ട് പേരും മത്സരം തുടങ്ങി 
'കരച്ചിൽ' 
കണ്ണന്റെ കരച്ചിലിനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഞാനും എന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ അവനും മത്സരിച്ചു കരഞ്ഞു ;( ..
' നിർത്തെടാ കള്ള രാസ്കല്‍സ് #%$&&& .' അമ്മുമ്മ
അമ്മുമ്മ പഴയ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സ്‌ ആണെന്ന് തോനുന്നു ,നല്ല ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനം .. വീണ്ടും 
അമ്മൂമയുടെ നല്ല പുളിച്ച വാക്കുകൾ  'അവനൊക്കെ അണ്ടി മോഷ്ടിയ്ക്കാൻ എന്റെ പുരയിടത്തിൽ വന്നിരിയ്ക്കുന്നു നിനക്കോടെ സ്വന്തം വീട്ടിലെ  അണ്ടി പറിച്ചുകൂടെട പുന്നരമാക്കളെ ...'( അത് തികച്ചും ന്യായം)
ഞാൻ കണ്ണനെ നോക്കി ചെറഞ്ഞു
അവനോടു അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ കേറല്ലേ കേറല്ലേ എന്നു ,കേട്ടില്ല  :(
'നിന്റെയൊക്കെ  വീട് എവിടെയാട?' അമ്മൂമ്മ .
'അങ്ങ് ദൂരെ ആണ്‌ അമ്മുമ്മേ !.. ഞാൻ 
'നിന്നെയോക്കെയോ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് , നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് എന്താടാ ? കണ്ണനോട് അമ്മൂമ്മ ചോദിയ്ച്ചു.
" പട്ടരുവിളയില്‍ ജയൻ " കണ്ണൻ 
"വാട്ട് എ ടെറിഫിക് ,  വാട്ട് ദി നോൺസെൻസ് , അത് എന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് ആണല്ലോ !.
മാട്ടുപെട്ടിമച്ചാൻ എന്ന സിനിമയിൽ ജഗതി മുകേഷിനോട്‌  അച്ഛന്‍ ആരാ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ മാട്ടുപെട്ടി മഹാദേവൻ എന്നു പറഞ്ഞപോലെ ഇവൻ എന്തിനു എന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് പറഞ്ഞു,.ബ്ലൂടി കൺട്രി ...
നീ ഇവിടെ ഉള്ളതാടാ?എന്നോട് അമ്മൂമ്മ 
ഇവൻ ഉത്തരം പറയാൻ വാ തുറക്കുന്നതിനു മുൻപേ ഞാൻ പറഞ്ഞു 
'" ഞാൻ ഉയലിനക്കരെ വള്ളതാ ,കാവനെ ഇണാൻ വന്നതാ '"
'എന്ത് ?'
; സോറി അമ്മൂമ്മ , വയലിനക്കരെ ഉള്ളതാ, ഇവനെ കാണാൻ വന്നതാ എന്നു,പേടിച്ചു മാറി പോയതാ ;( . ഞാൻ ..
ഞാൻ ഇതു പറഞ്ഞിലെങ്കില്‍ ഇവൻ എനിക്ക് വേറെ അച്ഛനെ ഉണ്ടാക്കി തരും.
' ജയൻ നല്ല പേരുദോഷം കേൾപ്പികത്തവൻ ആണലോട ? എന്നിട്ട് നീ എന്താടാ ചെറുക്ക ഇങ്ങനെ ആയി പോയത്.കണ്ണനെ നോക്കി അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു.
'കള്ള കിളവി ,ജയൻ എന്റെ അച്ഛൻ ആണേ,അവൻ ചുമ്മാ എന്റെ അഡ്രസ്സ്  കടം എടുത്തതാ എന്നു വിളിച്ചു പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക് ,ബട്ട്‌ ഞാൻ വാ തുറന്നില്ല ,എനിക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും അവിടെ നിന്നും രക്ഷപെട്ടാൽ മതി ആയിരുന്നു. 
'നിന്റെ അച്ഛനെ ഞാൻ പിന്നെ കണ്ടോളം എന്നു കണ്ണനോട് പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മൂമ്മ പിടി വിട്ടു.
പിന്നെ ഒരു നിമിഷം അവിടെ നമ്മൾ നിന്നില്ല ,ഇന്ത്യ വിട്ട റോക്കറ്റ് പോലെ ഓടി .
വളവ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ പുറത്തു ചാടി കയറി 
' എന്താടാ പുല്ലേ എന്റെ അച്ഛന്റെ  പേര് നീ പറഞ്ഞത് ? നിന്റെ അച്ഛൻ എന്ത് പറ്റി ?  ഞാൻ 
" അളിയാ സോറി ,പെട്ടെന്ന് രക്ഷപെടാൻ ആദ്യം വായിൽ വന്നത് നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് ആണ്‌.നീ ഒന്ന് ക്ഷമിയ്ക്കു ,എന്തായാലും നമ്മൾ രക്ഷപെട്ടിലെ ! കണ്ണൻ 
 'ങ്ങും ..ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു ,നിനക്ക് ഈ ലോകത്ത് എന്തെല്ലാം പേര് കിടന്നു പറയാൻ ,എന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് മാത്രം കറക്റ്റ് വന്നാലോ വായിൽ ' ഞാൻ
... ഇനി ഈ കിളവി എപ്പോഴെങ്കിലും അച്ഛനെ കണ്ടാൽ തീർന്നു അന്നത്തോടെ  എന്റെ ഈ ഭൂമിയിലെ വാസം ...അച്ഛൻ എന്നെ തല്ലികൊന്നു വാഴയ്ക്ക് വളം ആക്കും ., എനിക്ക്  ആലോചിക്കും തോറും തുടയിൽ വളർന്നു വരുന്ന ചെറിയ രോമത്തിൽ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു.കാരണം അച്ഛൻ അടിയ്കുന്നത്  തുടയിൽ ആയിരിക്കും.
(പാഠം 7 . വല്ലവന്റെയും പറിങ്ങണ്ടി മോഷ്ട്ടിയ്ക്കാൻ പോയാൽ സ്വന്തം അച്ഛന്റെ പേര് വേറെ ആരെങ്കിലും എടുത്തു അവന്റെ അച്ചന്റെ പേരാണെന്ന് പറയും :( സൂക്ഷിയ്ക്കുക   ... )
അവിടെ നിന്നും നമ്മൾ അണ്ടി കളഞ്ഞ കുരങ്ങന്മാരെ പോലെ ( വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ 'അണ്ടി കളഞ്ഞ  അണ്ണാൻ' മാറി കുരങ്ങൻആയി കേട്ടോ ) നേരെ പോയത് തെക്കതില്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയ്ക്കാൻ ആയിരുന്നു.
 കുറച്ച കളിച്ചപ്പോഴെയ്ക്കും എന്റെ സീരിയസ് ആയ പഴയ അസുഖം വന്നു.
" മുടിഞ്ഞ വിശപ്പ്,വയറിനകത്ത്‌ ആരോ ഇരുന്നു ചീത്ത വിളിയിക്കുന്നു "
'എടാ കണ്ണാ ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകുന്നു അച്ഛന്‍ എന്നോട് വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞതാ ,മറന്നു പോയി (സത്യം അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു :)  ;) എന്നും പറഞ്ഞു  ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വീട്ടിലോട്ടു ഓടി .
വീടിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ആരൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ ഉറക്കെ പറയുന്നു. നോക്കിയപ്പോൾ !!!!
 " എന്റെ ഒറ്റപാലത്തെ  ചിറ്റപ്പാ ....എന്റെ അത്തിപാറയമ്മച്ചി.... വീട്ടിൽ ആ കിളവി വന്നു നിൽക്കുന്നു.
അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ട് പിന്നെ രണ്ട് മൂന്നു അയൽക്കാരും ... ഇന്നു എന്റെ ശവം താഴെ തോട്ടിൽ കൂടി ഒഴുകും എന്നു അച്ഛന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ മനസിലായി   .ഞാൻ പേടിച്ചു പേടിച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും അവരുടെ ശബ്ദം  ഒന്നുകൂടി കൂടി 
'ഈ പയ്യനും നിങ്ങളുടെ മോന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു അണ്ടി പറിയ്ക്കാൻ '
'അതിനു ഇവൻ ആണാലോ എന്റെ മോൻ ..അച്ഛൻ 
'"ചെ ..ഇതു ജയാ നിന്റെ മോൻ അല്ല..വേറെ ഒരുത്തൻ ആണ്‌ നിന്റെ മോൻ "'കിളവി (കിളവിയുടെ വിചാരം കണ്ണൻ ആണ്‌ മോൻ എന്നു)
ഇതു   കേട്ടതും അമ്മയുടെ സ്വഭാവം മാറി 
" ആഹാ..എന്റെ മോൻ നിങ്ങളുടെ മരത്തിൽ കേറി കാണും എന്നും പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ കേറി വന്നു അനാവശ്യം പറയരുത് ".അമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ അച്ഛനെ നോക്കി ,പാവം അച്ഛന്റെ പെട്ടെന്ന് മുഖം മാറി ,എന്നിട്ട് എന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖത്തേയ്ക്ക് മാറി മാറി നോക്കി ..
ആ സമയത്ത് ആണ് കണ്ണന്‍ കളി കഴിഞ്ഞു അവന്റെ വീട്ടിൽ പോകാൻ എന്റെ വീടിന്റെ അടുത്ത് കൂടെ വന്നത് ,അവനെ കണ്ടതും കിളവി പറഞ്ഞു 
'ജയാ നിന്റെ മോൻ ദേണ്ടെ  പോകുന്നു ,അവൻ ആണ്‌ നിന്റെ മോൻ '
അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ  മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ ആയി .
അച്ഛൻ പിന്നെ സഹിയ്ക്കാൻ പറ്റിയില്ല ,ഇനിയും മിണ്ടാതിരുന്നാൽ ഈ കിളവി ഈ നാട്ടിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും എന്റെ മക്കൾ ആണെന്ന് പറയുമെന്ന് അച്ഛൻ മനസ്സിലായി 
' കിളവി , എന്റെ മോൻ നിങ്ങളുടെ പറമ്പിൽ വന്നത് ശെരി ആണ്‌.പക്ഷേ നിങ്ങൾ ചുമ്മാ കുടുംബകലഹം ഉണ്ടാക്കലെ..തലകുനിച്ചു നിക്കറിൽ കൂടി പയ്യെ പയ്യെ പെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ ചേർത്തു നിർത്തി പറഞ്ഞു 'ഇതാണ് എന്റെ മോൻ '.
'അല്ലടാ ജയാ' കിളവി വിടാൻ ഉദ്ദേശ്യം ഇല്ല എന്നു തോനുന്നു.
'ഇവന്മാർ തന്നെയാ പറഞ്ഞെ ഈ പയ്യന്റെ അച്ഛന്റെ പേര് പട്ടരുവിളയിൽ ജയൻ എന്നു" കിളവി 
ഇതു കേട്ടതും അച്ഛൻ എന്റെ ഇടതു കൈയിൽ പിടിച്ച്  ഓടി തെങ്ങിന്റെ  മൂട്ടിലെയ്ക്ക് ,ദാഹിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന എനിക്ക് കരിക്ക് അടത്തു  തരാൻ  ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുമായിരിക്കും .പക്ഷേ അച്ഛൻ ഓടിയത് തെങ്ങിന്റെ മൂട്ടിൽ ഇട്ടിരുന്ന മടൽ എടുക്കാൻ ആയിരുന്നു.അത് എടുത്തു ചന്തിയുടെ ഇടതു വശത്ത്  ഒറ്റ അടി ..
'എന്റെ കളരിപരമ്പര ദൈവങ്ങളെ '....എന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി ഞാൻ പോലും അറിയാതെ പൊങ്ങി ..
'പറയടാ ,എന്താടാ അവിടെ നടന്നത് ' അച്ഛൻ
ഒറ്റ അടിയോടെ അണകെട്ടിൽ  നിന്നും തുറന്നു വിട്ട വെള്ളം പോലെ ഞാൻ നിക്കറിൽ കൂടി മുള്ളി. കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സത്യം എല്ലാം പറഞ്ഞു ,
' അയ്യോ ,അച്ഛാ  അടിയ്ക്കല്ലേ ,അച്ഛന്റെ പേര് പറഞ്ഞത് ഞാൻ അല്ല കണ്ണൻ ആണ്‌ '.
അച്ഛന് അവനെ പോയി തല്ലാന്‍ പറ്റില്ലാലോ 
ആ സമയത്ത് കണ്ണൻ അവന്റെ വീട്ടിൽ ഇറങ്ങി പോയി അവനോടു അവന്റെ  വീട്ടുകാര്‍ ഒന്നും ചോദിയ്ച്ചതും ഇല്ല വഴക്ക് പറഞ്ഞതും ഇല്ല .
ഇവിടെ  ഒരുത്തനെ അടിയോടടി ..ഇടയ്ക്ക് അമ്മ വന്നു ഇടയ്ക്ക് വീഴുന്നുണ്ട്‌ 
' ചെറുക്കനെ ഇങ്ങനെ അടിക്കല്ലേ ,നിങ്ങൾ മതിയാക്ക് മനുഷ്യാ( മാത്യ് സ്നേഹം .അമ്മയുടെ  സ്നേഹത്തിന്റെ മുന്നില്‍ അന്നും എന്നും എപ്പോഴും ശിരസ്സ് നമിയ്ക്കുന്നു )
അമ്മ ഇടയ്ക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അച്ഛന്റെ  കൈയിൽ നിന്നും ബിരല് മീൻ  വഴുതി മാറും പോലെ രക്ഷപെട്ടു ഓടി .എന്നാൽ അച്ഛൻ വെറുതെ വിടുമോ? എന്റെ  അല്ലെ അച്ഛൻ ..അച്ഛൻ എന്റെ പിറകെ ഓടി ,ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് എന്നെ മടലിന്റെ പരിധിയ്ക്ക് കിട്ടും അപ്പോൾ എന്റെ കുണ്ടി നീറും..
വയലിൽ  കിളച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്ന ദാമോദരൻ അണ്ണൻ എന്റെ ഓട്ടം കണ്ടു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു
"അനിയ എന്തിനാട നീ കിടന്നു ഓടുന്നത് ,നിന്റെ മൂട്ടിൽ ആരെങ്കിലും പടക്കം കത്തിച്ചോ?
' ബ്ലഡി റാസ്കൽ , ഞാൻ തിരിച്ചു വരട്ടെ എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തരാം മൂട്ടിൽ ആണോ അതോ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും തീ കത്തിയോ എന്നു..
അങ്ങനെ ആ മുദാക്കൽ പഞ്ചായത്തിലെ പതിനാറാം വാർഡ്‌ മുഴുവനും അച്ഛൻ അന്ന് എന്നെ ഒട്ടിച്ചുഇട്ടു  അടിച്ചു.അന്നത്തോടെ നാട്ടുകാരന്റെ എന്ത് സാധനം കണ്ടാലും എന്റെ  കാലിൽ നിന്നും ഒരു രോമാഞ്ചം ശരീരത്തില്‍ സിൽക്ക് സ്മിത ആടും പോലെ ഡാൻസ് ചെയ്യും. (പാഠം 8 . രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ സിൽക്ക് സ്മിതയുടെ ഡാൻസ് കാണാന്‍ ആരുടെയെങ്കിലും  കൈയില്‍ നിന്നും  ചന്തി പൊളക്കെ  അടി വേടിയ്ക്കുക)
.......................................................................................................................
ഞാനും കണ്ണനും വീണ്ടും  ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്  ഗുഹയിൽ കേറി  വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു  രണ്ടായിരത്തിപതിനൊന്നിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുന്നിൽ വീണ്ടും സുരേഷ് അണ്ണൻ ഒരു മൂൻ ... അല്ല ... ഒരു വിളറിയ ചിരിയുമായി ചോദിയ്ച്ചു..
" അനിയാ നിന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന അണ്ടിപരിപ്പ് തീർന്നോടാ,നല്ല അണ്ടിപരിപ്പെട അത്  "? 
ഞാൻ പയ്യെ എണീറ്റ്‌ താഴ്ന്നു കിടന്ന കൈലി വലിച്ചു പൊക്കി ഉടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു 
" അണ്ണ അണ്ണാ  ..അണ്ണൻ ചെല്ല് അണ്ണാ എന്നു  വിളിച്ച വാക്ക് കൊണ്ട് എന്നെ അക്ഷരം മാറ്റി വിളിപ്പിക്കല്ലേ "......( പാഠം 9 . കൈയിൽ ഇരിയ്ക്കുന്ന അണ്ടിപരിപ്പ് ആർക്കും കൊടുക്കരുത് ,അത് അവർക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ  വീണ്ടും വീണ്ടും അവർ ചോദിച്ചു വന്നു ശല്യപെടുത്തും... :) ) :)
...................ശുഭം....................................അനിയൻ ..

2011 ഓഗസ്റ്റ് 1, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഹ്യദയത്തിലേയ്ക്ക് [FOR HEART]Our Short Filim trailer




ജനനം,പ്രണയം,മരണം .ഈ മൂന്ന്‍ പ്രകൃതിസത്യങ്ങളില്‍ ഇഴചേര്‍ന്ന് കിടക്കുകയാണ് ഓരോ ജീവിതവും.അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ ജീവന്‍ മുളച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ മുതല്‍ അമ്മയെ നമ്മള്‍ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുന്നു.പള്ളിക്കൂടത്തിലേയ്ക്ക് എന്നും കൈകോര്‍ത്തു പിടിച്ച് പോയവള്‍ ഒരു ദിവസം കൂടെ വരാതിരിക്കുമ്പോഴാകും നമ്മുടെ സിരകളിലെ സ്നേഹമെന്ന വികാരം പ്രണയത്തിലേയ്ക്ക്  വഴിമാറുന്നത് നാം ആദ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് .പിന്നെ കൌമാരത്തിലും യൌവനത്തിലും വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലും നമ്മുടെ ജീവിതം നയിക്കുന്നത് ഓരോന്നിനോട് നമുക്ക് തോന്നുന്ന പ്രണയങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും.
                         പ്രണയത്തില്‍ നിന്നും മരണത്തിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം വളരെ ചെറുതാണ് .എപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മള്‍ ഹൃദയപൂര്‍വം പ്രണയിച്ചത് നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ പിന്നെ നമ്മള്‍ പ്രണയിക്കുന്നത് മരണത്തെ ആയിരിക്കും.അങ്ങനെ മരണത്തെ പ്രണയിച്ച എത്രയോ പ്രണയഹൃദയങ്ങള്‍ നമുക്കറിയാം.അപൂര്‍വമായി ആ മരണങ്ങള്‍ ചെന്ന് അവസാനിക്കുന്നത്  ഒരു പരാജയത്തില്‍ ആണെങ്കിലോ? 

ഹ്യദയത്തിലേയ്ക്ക് [FOR HEART] Our Short Filim Trailer The Real Love Story .Must watch and hear...


http://www.youtube.com/watch?v=YBb3p0hEhxg



2011 ജൂലൈ 2, ശനിയാഴ്‌ച

സുപ്രഭാതമേ വന്ദനം...


 ഒരു നവലോകത്തിനായെന്‍ മനം തുടിയ്ക്കവേ,
ഒരു നേര്‍തുള്ളിപോലെയെന്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍-
ഈ വഴിത്താരയില്‍ വീണുടയവേ
ഇളംകാറ്റിലുലയും അനുഭൂതിയായി 
നീയും, നിന്റെ ഓര്‍മകളും .

ആയിരം കവനചിത്രങ്ങള്‍തന്‍
ആലേഖനകാന്തിയില്‍ നിറയുമീ-
ജീവരാഗമെന്‍ പ്രക്യതിയായി
കാവ്യശോഭയില്‍ ദീപ്തമെന്‍ 
സ്വപ്നസുരഭിലമാം ജീവിതം .    

പ്രക്യതി തന്‍ ചലനമാം ശലഭങ്ങളും 
അവയ്ക്കായി തേനമ്യതൂട്ടും പുഷ്പ-
ങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് ഭംഗി ! പതഞ്ഞോ-
ഴുകുമീ നദികളും,അവര്‍ണ്ണനീയമാം
കാവ്യ വൃന്ദാവനത്തിലെ കുസുമദളങ്ങള്‍ പോല്‍!
ആനന്ദലഹരിയില്‍ ഒഴുകിയെന്‍ -
മനസ്സില്‍ പുതുവര്‍ഷമായി ഉണരുമീ ,
സുപ്രഭാതമേ വന്ദനം!....( അനിയന്‍ ) ...

2011 ജനുവരി 26, ബുധനാഴ്‌ച

വന്നു,കണ്ടു,കീഴടക്കി അല്ല കീഴടങ്ങി



എങ്ങനെ പ്രേമികണം എന്ന് അറിയാന്‍ വയ്യാത്ത കുട്ടിക്കാലം. .ഓണപരീക്ഷയ്ക്ക് മാര്‍ക്കുവരുമ്പോള്‍ അമ്മയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും അടികിട്ടുമോ എന്ന് പേടിച്ചുനടക്കുന്ന കാലം.ഷക്കീലയോ രേഷമയെയോ അതോ കു‌ടെ പഠിക്കുന്ന ശാലിനി .പി.ഗോപനെയാണോ പ്രേമിക്കെണ്ടതെന്ന് ഓര്‍ത്തു ടെന്‍ഷന്‍ അടിച്ചു ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത കാലം ..പിന്നെ ഇവരെ ഒരാളില്‍ ആരെയെങ്കിലും പ്രേമിച്ചാല്‍ വീടിനടുത്തുള്ള ആതിരയെ ആര് പ്രേമിക്കും എന്ന കണ്‍ഫ്യുഷന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം.കശുവണ്ടി  പറിക്കാന്‍ അപ്പുറത്തെ പറമ്പില്‍ കൂട്ടുകരന്റെകൂടെ പോയതും ആള് വന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ഓടിയതും മരത്തിന്റെ മുകളില്‍ ഇരുന്ന എന്നെ അവര്‍ പിടിച്ചിറക്കി അച്ഛന്റെ മുന്നില്‍ എത്തിച്ചപ്പോള്‍ കവളിമടല്‍ കൊണ്ട് അച്ഛന്‍ എന്നെ ആ പഞ്ചായത്ത് മുഴുവന്‍ ഓട്ടിച്ചതും ആ അടി കിട്ടിയതില്‍ പിന്നെ നല്ല സുഗമായി വളി വിടാന്‍ പറ്റാതെ മുക്കി നടന്ന എന്റെ അടിപിടി കുട്ടികാലം.സുരേഷ് പെനിസില്‍ കൊണ്ട് എന്റെ കൈയില്‍ കുത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പേന കൊണ്ട് അവന്റെ ചന്തിയില്‍ കുത്തിയ പ്രതികാരത്തിന്റെ കാലം .അടികൂടിയപ്പോള്‍ കുട്ടപ്പന്റെ കൈ കൊണ്ട് പാന്റിന്റെ ഹുക്ക് പോയപ്പോള്‍ അടിയിലെ കളസം ആരും കാണാതിരിക്കാന്‍ സുമയുടെ തലയില്‍ ഇട്ടിരുന്ന റബ്ബര്‍ വാങ്ങി പൊട്ടിച്ച്‌ പാന്റില്‍ കെട്ടികൊണ്ട് നടന്ന അഭിമാനത്തിന്റെ കാലം.എല്ലാം മറന്നൊരു കുട്ടികാലം .അതായിരുന്നു കാലം .ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളത് എന്ത് കാലം .ആരോ പാടിയത് പോലെ 'ഓര്‍മതന്‍ കുട്ടിക്കാല വസന്തതോപ്പില്‍ ഒരു പുഷ്പം മാത്രം ഒരു പുഷ്പം മാത്രം[കണ്ണീരോടെ]'.
                                           ആരെ പ്രേമികണം എന്ന ചിന്തയുമായി അനൂപ്പറ സ്കൂളില്‍ നിന്നും അവനഞ്ചേരി സ്കൂളില്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിന്റെ പടിവാതിലില്‍ നിന്നും അകത്തേയ്ക്ക് വീട്ടിലെ ജിമ്മി പട്ടിയ്ക്കു  പഴംകഞ്ഞിയും കൊണ്ട് ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഇന്നെങ്കിലും ചിക്കന്‍ കൊണ്ട് ആണോ വരുന്നേ എന്നു അറിയാന്‍ ഒരു എത്തി നോട്ടം ഉണ്ട് അത് പോലെ നോക്കി.ആണ്‍കുട്ടികളെക്കാള്‍ സുന്ദരീമണികള്‍  ആണ് കൂടുതല്‍.അതിനിടയില്‍ രണ്ട് പേരെ എനിക്ക് അങ്ങ് ബോധിച്ചു.അവരെ ഞാന്‍ എന്റെ മനസ്സിന്റെ പോളിറ്റ്ബ്യൂറോയില്‍ അംഗങ്ങള്‍ ആക്കി.പക്ഷേ രണ്ട് പേരെയും കൂടി ഒരുമിച്ചു താങ്ങാന്‍ ഉള്ള ശേഷി 22 കിലോ മാത്രം ഭാരം ഉള്ള എന്റെ ശരീരം കൊണ്ട് പറ്റില്ല.ആരെ എടുത്തു ഖല്‍ബില്‍ വയ്ക്കും.ആരായാലും കുഴപ്പം ഇല്ല ,പഠിച്ചു ഞാന്‍ പൈലറ്റ്‌  ആകുമ്പോള്‍ എനിക്ക് കല്യാണം കഴിക്കണം എന്ന മോഹമേ ഉള്ളു.ഞാറാഴ്ച കണ്ട ഏതോ സിനിമയില്‍ നടന്റെയും നടിയുടെയും പ്രേമ വിവാഹത്തെ വീട്ടുകാര്‍ എതിര്‍ക്കുന്നു.ഒരേ ജാതിയല്ല പോലും.ആ തീരുമാനം എനിക്ക് വല്ലാതെ ബോധിച്ചു.അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പ്രേമിക്കുന്ന പെണ്ണ് ഒരേ ജാതി ആണെങ്കില്‍ വീട്ടുകരെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ചു കല്യാണം കഴിപ്പിക്കം.കൊള്ളാം നല്ല ഐഡിയ,എയര്‍ടെല്‍ ,ടാറ്റാ ഇന്‍ഡികോം അയ്യോ ഒന്ന് കൂടി ഉണ്ട് bsnl !.ഇനി ഞാന്‍ വേറെ ഒരു ജാതിയില്‍ ഉള്ള പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞു വീട്ടുകാര്‍ കല്യാണം മുടക്കുകയില്ലലോ !.ഇവര് രണ്ട് പേരും ഏതാ എന്ന് എങ്ങനെ അറിയും.വീണ്ടും എല്ലാ മൊബൈല്‍ കമ്പനികളും മനസ്സില്‍ വന്നു.എന്റെ കൂടെ  ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന എന്റെ വീട്ടിന്റെ അടുത്തുള്ള മൂന്ന് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഉണ്ട്.അവരോടു പറയാം .അവര് സമ്മതിക്കുമോ! അവസാനം രാമുഅണ്ണന്റെ കടയില്‍ നിന്നും ഒന്നര രൂപയുടെ കേക്കും ഡ്രിങ്ക്സും വാങ്ങികൊടുത്തു സമ്മതിപ്പിച്ചു.ആദ്യം തിരക്കുക എന്നിട്ട് അതില്‍ ഒന്നിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടു എന്റെ പ്രണയവും പറയുക അതാണ് കണ്ടീഷന്‍ .
                              അങ്ങനെ അവര്‍ തിരക്കി.വൈദ്യര് നാണു ഇചിച്ചതും രോഗി കോവാലന്‍ ഇചിച്ചതും ഓള്‍ഡ്‌ കാസ്കിന്റെ   റം എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ അതിലോരുവള്‍ ഞമ്മന്റെ ആള് തന്നെ പടച്ചോനെ.അതും എനിക്ക് ഇച്ചിരി ഇഷ്ട്ടം കൂടിയ പെണ്ണ് തന്നെ. ബോയിംഗ് ബോയിംഗ് സിനിമയില്‍ മോഹന്‍ലാല്‍ പറയും പോലെ ഇവള്‍ തന്നെയാണ് എന്റെ ഭാവിവധു.കൂട്ടുകാരികളെ കൊണ്ട് തന്നെ ഇഷ്ടവും പറയിപ്പിച്ചു.അത് അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതല്‍  അവളുടെ മുഖത്ത് ചക്കകൂട്ടാന്‍ കണ്ട പിള്ളേരെ പോലെ ഒരു വെപ്രാളവും പിന്നെ  രഞ്ചിനിഹരിദാസിനെ പോലെ ഒരു ഊ.... [അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട]ഒരു ആക്കിയ ചിരിയും.പക്ഷേ പ്രേമം 2 പെഗ്ഗ് അടിച്ചപോലെ തലയ്ക്കുപിടിച്ച എനിക്ക് അത് എന്നോടുള്ള അടങ്ങാതെ അല്ലെങ്കില്‍ പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന്‍ പറ്റാതെ അതും അല്ലെങ്കില്‍ ഭ്രാന്തമായ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് തോന്നി അത് കണ്ടപ്പോള്‍.അവളുടെ മുന്നില്‍ വലിയ ആളാകാന്‍ ഇന്‍ഷര്‍ട്ട്‌  ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഞാന്‍ അച്ഛന്‍ ദുഫായില്‍ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന ടി-ഷര്‍ട്ടും വലിച്ചു കേറ്റി സ്കൂളില്‍ പോയി.അപ്പോഴും ആ പഴയ ചിരി തന്നെയാണ് ആ മോന്തയില്‍ [മുഖം].
                            ആ വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞു .അടുത്തവര്‍ഷവും ഞാന്‍ വീണ്ടും എത്ര റോക്കറ്റ് വിട്ടാലും വീണ്ടും പൊളിഞ്ഞു വീഴാന്‍ വേണ്ടി അയക്കുന്ന ഇന്ത്യക്കാരെ പോലെ അവളുടെ പിറകെ നടന്നു.ആ വര്‍ഷം അവള്‍ ആ പഴയ ചിരി നിര്‍ത്തി.ബാലന്‍ കെ നായരേ കണ്ട ജയഭാരതിയെ പോലെ ആയി മുഖം.ഞാന്‍ കരുതി പ്രേമത്തിന്റെ പലരീതിയില്‍ ഉള്ള മുഖമായിരിക്കും എന്ന്.8 ക്ലാസ്സില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ എന്നോടുള്ള സംസാരം നിര്‍ത്തി .പിന്നെ 10 ക്ലാസ്സുവരെ മിണ്ടിയിട്ടില്ല.എനിക്കുണ്ടോ നാണവും മാനവും ,സരസ്വതിയുടെ ചോറ് കട്ടെടുത്തു തിന്നപ്പോള്‍ എല്ലാവരും കൂടി കളിയാക്കിയപ്പോഴും നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്നവന്‍ ആണ് ഈ അനിയന്‍ .പിന്നേയ ഇത്.സാറു പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ഡെസ്കിന്റെ  അടിയില്‍ കൂടി അവളെ നോക്കി ഇരിക്കും.അത് അടുത്തുള്ള കൂട്ടുകാരികള്‍ കാണിച്ചുകൊടുക്കും അപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കും.ഹോ!ദാരികനെ കണ്ട ഭദ്രകാളിയെ പോലെ ഒരു നോട്ടം.അത് കാണുമ്പൊള്‍ എന്റെ നോട്ടം എന്റെ കീറിയ ചെരുപ്പിലെയ്ക്ക് മാറ്റും.അതിനിടയില്‍ എന്റെ അടുത്തിരുന്ന പയ്യന്‍ ഏതോ ഒരു പടം എടുത്തിട്ട് അതില്‍ ഉള്ള ഒരു ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും പടത്തില്‍ എന്റെയും അവളുടെയും പേര് എഴുതി വച്ചു.അത് എങ്ങനെയോ അവളുടെ കൈയ്യിൽ എത്തി .അവള്‍ വിടുമോ ?വാണിവിശ്വനാഥ്‌ ജനിച്ച കേരളത്തില്‍ പിറന്ന ഒരു പെണ്‍കിടാവ് ആണ്‌ ഇവളും .അവള് ആ പേപ്പറുമായി സാറിന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് പി റ്റി ഉഷ പിറകില്‍ നിന്നും കമ്പും കൊണ്ട് ഓട്ടിയ്ക്കുന്ന  ടിന്റ്ടു ലുക്കയെ പോലെ ഓടി.ദാ വരുന്നു ഓടും സാര്‍ ചാടും സാര്‍ എന്റെ ചന്തി കണ്ടാല്‍ വടി കൊണ്ട് അടിക്കും സാര്‍ ,വലിയ ഒരു ചൂരലും കൊണ്ട് സാര്‍ .എന്നെയും അവനെയും വിളിച്ചു. രജനികാന്തിന്റെ മുന്നില്‍ അകപെട്ട വില്ലനെ പോലെ ഞാന്‍ ലെവന്റെ  പിറകിലൂടെ പേടിച്ചു പേടിച്ചു ചെന്നു.കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണന്റെ മുഖം വിചാരിച്ചു ചെന്ന ഞാന്‍ ഇ കെ  നായനാരുടെ മുഖം ആയിരുന്നു സാറിന്.ആ പടവും നോക്കും അവളെയും നോക്കും പിന്നെ എന്റെ  ചപ്പളംകൊട്ട മോന്തയിലും .എന്നിട്ട് സലിം  കുമാര്‍ ചിരിക്കും പോലെ ഒരു ആക്കിയ ചിരി. 
' ഇങ്ങോട്ടു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കടാ  നീ ആണോട കാമുകന്‍,നീ ആരു കമലഹാസനോ പ്രേമിക്കാന്‍ '
എന്നിട്ട് എരുമ അമറും പോലെ ഒരു ചിരിയും.
ക്ലാസില്‍ കൂട്ട ചിരി.ആ ചിരി എന്തിനായിരുന്നു അപ്പോള്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.സാര്‍ എന്നെ പിടിച്ച് തിരിച്ചു നിര്‍ത്തി എങ്ങനെ അടിച്ചാല്‍ ഇവന്റെ കളസം കീറും എന്ന് നോക്കാന്‍ ചൂരല്‍ എടുത്തു മുകളി നിന്നും താഴോട്ട് തടവി.എന്റെ കാലില്‍ കൂടി ഇചിചി ഒലിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം.കണ്ണും അടച്ച് തേങ്ങ വെട്ടാന്‍ പോകുന്ന ശങ്കരനെ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ച് സാറിന് അടിക്കാന്‍ വേണ്ടി എന്റെ ആസനം പിറകോട്ടു കുറച്ചു തള്ളികൊടുത്തു  [മുന്‍പ് തേങ്ങ വെട്ടാന്‍ പോയ വീട്ടിലെ  കുളിമുറിയില്‍ എത്തി നോക്കിയ ശങ്കരനെ ആളുകള്‍ പിടിച്ചുകെട്ടി അടിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്,ഒരു കരച്ചില്‍ പോലും ആ പാവത്തിന്റെ വായില്‍ നിന്നും വന്നില്ല.അത്ര ധീരന്‍ ആണ്‌ ശങ്കരന്‍, പിന്നെ അടുത്ത് ചെന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ ആണ്‌ മനസിലായത് വായില്‍ തുണി കുത്തി കേറ്റി അടിച്ചാല്‍ കരച്ചില്‍ വരില്ല എന്ന് ,എങ്കിലും ശങ്കരന്‍ എനിക്ക് ഒരു ഹീറോ ആണ്.] 
                    ചൂരലിന്റെ വരവും നോക്കി ഞാന്‍ പിറകിലോട്ടു നോക്കി ദാ വരുന്നു 3d സിനിമയിലെ പോലെ ചൂരല്‍ എന്റെ ചന്തിയ്ക്ക് നേരെ .ആ 3d ആണ് പിന്നെ ജയിംസ് കാമറൂണ്‍ അവതാര്‍ സിനിമയില്‍  ഉപയോഗിച്ചത്  .ആ വരവ് കണ്ട ഞാന്‍ എന്റെ ചത്ത്‌ ഉറങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു. ചൂരല്‍ പിറകില്‍ പതിയുന്നതും കാത്തു നിന്ന എന്റെ കാതുകളില്‍ ഇമ്പമായി അവളുടെ ശബ്ദം dts പോലെ മുഴങ്ങി.
'സാറെ ആ കുട്ടി ഒന്നും ചെയ്തില്ല മറ്റെകുട്ടി ആണ്‌  അങ്ങനെ എഴുതിയെ '
ഹൊ!അതോടെ ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി ദൈവം എന്ന് പറയുന്നത് അടിക്കാന്‍ നില്‍കുന്ന സാറിന്റെ മാത്രം അച്ഛനും അമ്മയും അല്ല എന്റെയും ഇങ്ങനെ അടിവാങ്ങുന്നവരുടെയും കൂടെ ആണെന്ന്'
എന്റെ പ്രണയിനി നിന്റെ ഈ ത്യാഗത്തിനു  മുന്നില്‍ എന്റെ ഈ അണ്ടാവ് പോലെയുള്ള ശിരസ്സ് നമിക്കുന്നു.ഞാന്‍ തിരിച്ചു ബഞ്ചില്‍ വന്നിരുന്നപ്പോഴെയ്ക്കും പിറകില്‍ ഒരു പാവത്തിന്റെ ദീനരോധനം കാതില്‍ തേന്മഴ പോലെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ പോയതാ ആ പാവം ദോ അവിടെ കിടന്നും ഓടിയും അടിവാങ്ങുന്നു.പാവം ഇന്നു അവനു ഒരു സിപ്പ്അപ്പ്[കവറിലെ നീളൻ ഐസ്ക്രീം] വാങ്ങി കൊടുക്കണം.ഇത്രയും പ്രശ്നങ്ങള്‍ നടന്നിട്ടും അവള്‍ എന്നോട് ഒരു വാക്കും സംസാരിച്ചതെ ഇല്ല.അവള്‍ക്ക് എന്നേക്കാള്‍ കുറച്ച പൊക്കം കൂടുതല്‍ ഉണ്ടോ എന്നായിരുന്നു പിന്നെ എന്റെ സംശയം .അത് നോക്കാന്‍ വേണ്ടി സാര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതാന്‍  വേണ്ടി അവളെ വിളിക്കും [ക്ലാസ്സിലെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടി അവള്‍ ആണ്.]അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ പൊക്കം ബോര്‍ഡുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു മനസ്സില്‍ ഒരു അടയാളം ചെയ്തു വയ്ക്കും.ഇന്റര്‍വെല്‍ ആകുമ്പോള്‍ ആരും കാണാതെ എ അടയാളതിന്റ്റെ അടുത്ത് പോയി ഞാന്‍ നിന്നു നോക്കും.ഹം ! കുറച്ച പൊക്കം അവള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ ആണ്‌.അത് ഒരേ നിരപ്പിലാക്കാന്‍ വേണ്ടി വീട്ടില്‍ പോയി മരത്തില്‍ കയറു കെട്ടി തൂങ്ങി തുടങ്ങി.എവിടെ പൊക്കത്തിനു പോലും നമ്മളെ പിടിക്കണില്ല.അവസാനം ആ കയര്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടി തൂങ്ങിയാലോ എന്നു ആലോചിച്ചു.ഒരു തവണ നോക്കുകയും ചെയ്തു.ഭാഗ്യം കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ നിന്ന മണികുട്ടന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്  കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ഇരുന്നു കുത്തുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ അന്ന് തന്നെ എന്റെ പൊക്കം കാലന്‍ നോക്കി കറക്റ്റ് ആക്കിയേനെ !. 
                     കാലത്തിന്റെ    രഥചക്രം എന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള റോഡിലൂടെ പോകുന്ന മണിരാജ് ബസ്സിനെ പോലെ ഉരുണ്ടും ചാടിയും ഇളക്കം മറിഞ്ഞും എന്നെ പത്താം ക്ലാസ്സിലെ അവസാന  ദിവസത്തിലേയ്ക്ക്  കൊണ്ടാക്കി.ഇന്നെങ്കിലും അവളുടെ ഇഷ്ടം അറിയണം .എന്നിട്ട് വേണം ഭാവി ചിന്തിക്കാന്‍.ഒളിച്ചോടി പോയി കല്യാണം കഴിക്കണോ അതോ വീടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അവളെ തന്നെ കെട്ടണോ എന്നു.വീണ്ടും സാമി ശരണം കൂട്ടുകാരികള്‍ തന്നെ.ഇപ്പോള്‍ പത്തിലായപ്പോള്‍ അവളുമാരുടെ ഡിമാന്റ്  കൂടി.കേക്ക് പോരെന്നു സമൂസ തിന്നാലെ ഇറങ്ങു എന്നു.ഹൊ അവളുടെയൊക്കെ ഒരു അഹങ്കാരം .വയറു നിറയെ കഴിക്കാന്‍ പഴംകഞ്ഞി പോലും ഇല്ല അവളുമാരുടെ വീട്ടില്‍ അപ്പോഴാ ഒരു ചമൂസ .നിന്നെയൊക്കെ പിന്നെ പന്തളം ബാലന്റെ ഗാനമേള നടക്കുന്ന അങ്കകളരിയില്‍ വച്ചു ഞാന്‍ കണ്ടുകൊള്ളാം എന്നു മനസ്സില്‍ വിചാരിച് വൈകിട്ട് വീട്ടില്‍ തിരിച്ചു ചെല്ലുമ്പോള്‍ അമ്മൂമയ്ക്ക് വാങ്ങി കൊണ്ട് ചെല്ലേണ്ട മുറുക്കാന്റെ പൈസ എടുത്തു അവളുമാര്‍ക്ക് പണ്ടാരമടങ്ങാന്‍ അല്ല  വെട്ടിപൊളക്കാന്‍ സമൂസ വാങ്ങി കൊടുത്തു. അവളുമാര് പോയി അവളോട്‌ കാര്യം ലോകസഭയില്‍ അവതരിപ്പിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു.
'നിന്റെ ഇഷ്ടം അവനു അറിയണമെന്ന്'
അതിനുള്ള മറുപടി അവരുടെ കൈയില്‍ തന്നെ സ്പീഡ് കൊറിയര്‍ പോസ്റ്റ്‌ ആക്കി തന്നു.
'അവനു എനോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ധൈര്യം  ഉള്ളവന്‍ ആണെങ്കില്‍ എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിയ്ക്കാന്‍ പറ '
 ലെവളുമാര്‍ എന്നെ വെറും ചാര്‍സൗബീസ് ആക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് പോയി.
എന്ത് എനിക്ക് ധൈര്യം ഇല്ല എന്നോ?!അസംഭവ്യം !അനര്‍വച്ചനീയം !ഇമ്പോസ്സിബിള്‍ ,അണ്ടര്‍സ്റ്റന്റ് യു നോ,നതിംഗ് ബിലിവ് ,ഇംപോസിബിള്‍ ഈസ്‌ നത്തിംഗ്,ഹൂ ര്‍ ഊഉ . ഹൊ! രമണി ടീച്ചര്‍  പഠിപ്പിച്ചു തന്ന എനിക്ക് അറിയവുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ആവനാഴിയിലെ അവസാന അസ്ത്രവും മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ പയറ്റി വിട്ടു.ഇനിയും വെറെ  ഇംഗ്ലീഷ് പറയണമെങ്കിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്നു മുതൽ പത്താം ക്ലാസുവരെ വീണ്ടും പഠിക്കണം. എന്റെ ധൈര്യത്തെ കുറിച്ച ഇവള്‍ക്ക് എന്ത് അറിയാം.
"തറയില്‍ കിടന്ന ഇഷ്ടികയില്‍ കാല് തെറ്റി വീണിട്ടും ബിരിയാണി കഴിക്കാന്‍ രാത്രി  അച്ഛന്റെ പോക്കറ്റ്‌ തപ്പി പൈസ എടുത്തവന്‍ അനിയന്‍ ,അത് ആരാടാ എടുത്തതെന്ന് അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ ആണ്‌ എടുത്തതെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞവന്‍ അനിയന്‍ ,പശുവിനെ കുളിപ്പിക്കാന്‍ കിണറ്റില്‍ നിന്നും വെള്ളം കോരി കൊടുത്തവന്‍ അനിയന്‍ , കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ അന്ന് ചിക്കന്‍ കറി വയ്ക്കാന്‍ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ മേനകയുടെ വീടിലെ കോഴിയെ ഓട്ടിച്ചു പിടിച്ചവന്‍ ഈ അനിയന്‍"
ഇങ്ങനെ ഉള്ള ഞാന്‍ ഒരു ധൈര്യം ഇല്ലാത്തവന്‍ എന്നോ?വിടില്ല ഞാന്‍ .ദി കിംഗിലെ കളക്ടര്‍ ജോസഫ് അലക്സിനെ പോലെ നെഞ്ചും വിരിച്ചു അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ധൈര്യപൂര്‍വ്വം ഘനഗംഭീര ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.പക്ഷേ പുറത്തു വന്നത്  ചാവാന്‍ കിടക്കുന്ന കുരുവിയുടെ ശബ്ദം ആയിരുന്നു.
'കുട്ടി എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് ,വര്‍ഷം 5 കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ പിറകെ നടക്കുന്നു .ഇതു വരെ ഒരു മറുപടി  കിട്ടിയില്ല .എന്നെ തനിക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?
അവള്‍     ഒന്ന് എന്നെ മുഴുവന്‍ നോക്കിയിട്ട് പരിഹാസച്ചുവയുള്ള ചിരിയുമായി പറഞ്ഞു
"എടാ നിനക്ക് നാണം ഇല്ലെടാ ഇങ്ങനെ ചോദിയ്ക്കാന്‍ ? നിന്റെ വീട്ടില്‍ മുഖം നോക്കുന്ന കണ്ണാടി ഇല്ലെ?അതോ നീ നോക്കാതെ ആണോ വരുന്നേ ,കോടാലി പോലെ നീണ്ട ഒരു മോന്തയും ,ആ പൊങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മുടിയില്‍ അറിയാതെയെങ്ങാനും കൈ കൊണ്ടാല്‍ തീര്‍ന്നു അപ്പോള്‍ പൊടി T T കുത്തിവയ്പ്പ് നടത്തണം ,രക്തം പരിശോധിക്കാന്‍ സൂചിയുടെ അവശ്യം ഇല്ല നിന്റെ കമ്പി പോലെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു മുടി മതി, ആ നീ ആണോ പ്രേമിക്കാന്‍ നടക്കുന്നെ."
മതി എനിക്ക് കിട്ടാനുള്ള കിടിലന്‍ ഉത്തരം ടാക്സി പിടിച്ച് വന്നു എനിക്ക് തന്നെ കിട്ടി.കുഞ്ചക്കൊബോബന്‍  കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത  ഗ്ലാമര്‍ ഉള്ള പയ്യന്‍ ഞാന്‍ ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന  എന്റെ വിശ്വാസത്തിനു ഉലക്ക കൊണ്ട് അടിച്ച പോലെ ആയി.സ്കൂളിന്റെ 20 km ചുറ്റളവില്‍ റെയില്‍വെ പാളം ഇല്ലാതെ ആയി പോയി അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ തല ആ നിമിഷം അവിടെ കിടന്നു ഉരുണ്ടു പിള്ളേര്‍ക്ക് ഫുട്ബോള്‍ കളിക്കാന്‍ കൊടുക്കാമായിരുന്നു.ഹൊ! യഥാര്‍ത്ഥ സൌന്ദരിയം തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാത്ത പെണ്‍കുട്ടി തന്നെ ഇവള്‍.പയ്യെ ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും തലയൂരി .ഭാഗ്യം ആരും അവള്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ല.പോയ അഭിമാനം പോയി 'പോയ വളി ആന പിടിച്ചാല്‍ പോലും തിരിച്ചു  കിട്ടില്ലലോ'. അതോടെ എന്റെ പ്രേമവും നിന്നു .പിന്നെ വര്‍ഷങ്ങളോളം ഒരു പെണ്ണിനെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ  കണ്ണും പ്രേമം പറയാൻ എന്റെ  നാക്കും പൊന്തിയിട്ടില്ല.... അനിയന്‍ ..                       (തുടരും) 

2011 ജനുവരി 23, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു രക്തസാക്ഷി ജനിക്കുന്നു..


കാലമാകുന്ന രഥചക്രം  തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ വരവേല്‍ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.ആ  മാസത്തിലെ ചൂടന്‍ പകലുകള്‍ ഉച്ചഭാഷനികളുടെ കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ മുങ്ങിപോയിരിക്കുന്നു.മൂടല്‍ മഞ്ഞു പുതച്ചുറങ്ങുന്ന രാവുകള്‍ നിശബ്ദതയില്‍ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.കുളിര്‍മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ ശിരസ്സിലെറ്റു വാങ്ങിയ നെല്‍ചെടികള്‍ രാവിന്‍റെ അന്ത്യയമാങ്ങളിലും പൂര്‍ണ ചന്ദ്രനോട് സല്ലപിച്ചുകൊണ്ട്,ഇളംകാറ്റില്‍ മെല്ലെ തലയാട്ടുംമ്പോഴും  നെറ്റിയില്‍ ചൂടിയിരിക്കുന്ന വൈഡൂര്യ മുത്തുക്കള്‍ താഴേക്ക്‌ പതിക്കാതെ ഉല്ലാസവതികളായി തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു.വയലിന്‍റെ ഞരമ്പ് പോലെ വരമ്പ് തെളിഞ്ഞു കാണാം.വരമ്പ് ചെന്നെത്തുന്നത് വയലിനക്കരെയുള്ള റോഡിലെക്കാണ്. അവിടെ, മഞ്ഞുപുതപ്പ് ചൂടാതെ ടയറുകള്‍ കത്തിയെരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.എട്ടു പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം ചെറുപ്പക്കാര്‍ റോഡിനു ചേര്‍ന്നുള്ള മതിലില്‍ തങ്ങളുടെ നേതാക്കളുടെ പോസ്റ്റര്‍ ഒട്ടിക്കുന്നു.ഒരാളുടെ മുഖത്തുപോലും നിദ്രയുടെ തണുത്ത കരങ്ങള്‍ തഴുകിയിട്ടില്ല. ഏവരും ഉത്സാഹത്തോടെ പണി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
അവര്‍ ഓരോ ചുവരുകളിലും നേതാക്കളെ പ്രതിഷ്ടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്‍പോട്ടു നടക്കുന്നു.
"വലിച്ചു കീറി കത്തിക്കെടാ അവന്മാരുടെ ഒരു പാര്‍ട്ടി ഇവിടെ നമ്മുടെ പാര്‍ട്ടി മാത്രം മതി.ഇത് നമ്മുടെ ഏരിയായ....നമുടെ പോസ്റ്റര്‍ മാത്രം മതി ഈ ചുവരുകളില്‍"
സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ലീഡറുടെ ആക്രോശം അവസാനിക്കും മുന്‍പേ ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന നേതാവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അഗ്നി പടര്‍ന്നു കയറിക്കഴിഞ്ഞു. അവിടെ മറ്റൊരു നേതാവിന്‍റെ മുഖം ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു. "ഇവിടെ നിന്നും ബൂത്ത്‌ വരെ നമ്മുടെ പാര്‍ട്ടി പോസ്റ്റര്‍ അല്ലാതെ ഒരു പോസ്റ്റെറും പാടില്ല "
                                  ലീഡറുടെ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ മുറക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ അവസാനത്തെ പോസ്റ്റും ഒട്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ യുവാക്കളുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസം. "ഇനി നാളെ കാണാം" ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ മറ്റുള്ളവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. "കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കാണാന്ന് പറയെടാ രമേശാ നേരം വെളുക്കാറായി" മറ്റൊരാള്‍ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു."എന്നാല്‍ ശെരി എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ" ലീഡര്‍ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ തോളില്‍ മെല്ലെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു

                                         സംഘം പിരിയുന്നു, ലീഡറും ചെറുപ്പക്കാരും റോഡിന്‍റെ നടുവിലൂടെ നടന്നു  തുടങ്ങി. "ഡാ രമേശാ നീ ഇവിടെ നില്‍കു ഞാനിപ്പോള്‍ വരം" വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ മറ്റയാളെ അവിടെ നിര്‍ത്തി ലീഡറുടെ പുറകെ നടന്നു.മറ്റുള്ളവരെ നടന്നുകൊള്ളന്‍ പറഞ്ഞു ലീഡര്‍ അവിടെ നിന്നു."അത് വേണോ" നടന്നടുത്ത ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു. ലീഡര്‍ മെല്ലെ തല ഉയര്‍ത്തി രമേശനെ നോക്കി. രമേശന്‍ അകലെകിഴക്കോട്ടു നോക്കി പ്രഭാതത്തെ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ നില്‍ക്കുന്നു. ലീഡര്‍ ചെറുപ്പക്കാരന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മെല്ലെ അവന്‍റെ ചുമലില്‍ കൈ വച്ച് പറഞ്ഞു "പാര്‍ട്ടിയുടെ ആവശ്യമാണ് മുകളില്‍ നിന്നും ശക്തമായ നിര്‍ദേശവും ഉണ്ട് ,അത് നടന്നെ തീരൂ".ലീഡരുടെ മുഖത്ത് ഒട്ടും ഭാവ വ്യത്യാസമില്ല. ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖം മങ്ങി "ഒരു പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകന്‍ എപ്പോഴും പാര്‍ട്ടിയുടെ വിജയത്തെ കുറിച്ച് മാത്രമേ ചിന്തിക്കവൂ ബന്ധങ്ങളും സ്വന്തങ്ങളും പാര്‍ട്ടിയുടെ വിജയ വീഥിയില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടില്ലാന്നു വയ്ക്കണം.നാളെ കാണാം" ലീഡര്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നു.ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഒരു നിമിഷം അവിടെ തന്നെ നിന്നു,എന്നിട്ട് തിരികെ രമേശന്‍റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കത്തിയമര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞ ടയറിന്‍റെ കമ്പികള്‍ മിന്നി തെളിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

"വേഗം വാടാ ഒരു പോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല മണി നാലവറായി ഇനിയൊന്നു സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങണം",തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന വരമ്പിലൂടെ മുന്‍പോട്ടു നടക്കവേ രമേശന്‍ പറഞ്ഞു.

"ശെരിയാണ്‌ ഉറങ്ങണം നിന്റെ ഉറക്കം ഞാന്‍ നഷ്ടമാക്കില്ല നിനക്ക് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാം" 
അത് പറയുമ്പോള്‍ അയാളുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയില്‍ തങ്ങി.അയാളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഏടുകള്‍ മറിക്കുകയായിരുന്നു, രമേശനും ഞാനും വളര്‍ന്നതും പഠിച്ചതും ഒരുമിച്ച്, തെക്കേലെ ഗോപാലന്‍ മാമന്റെ പറമ്പിലെ മൂവാണ്ടന്‍ മാവിന്റെ കൊമ്പില്‍ മങ്ങക്കായി കയറുന്നതും ഒന്നിച്ചു, പ്രണയത്തിന്‍റെ തീജ്വാലയില്‍ കിടന്നുറങ്ങിയത് പോലും ഒരുമിച്ച്. ഒടുവിലെപ്പോഴോ താന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്‍റെ നീരാളി പിടിത്തത്തില്‍ അകപ്പെടുകയായിരുന്നു. രമേശന്‍ തന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ എത്ര വട്ടം പരിശ്രമിച്ചു. പ്രണയിനി പോലും കൈവിട്ടു പോയപ്പോള്‍ ഒരു മനസ്സിന്‍റെ കോണില്‍ ആശ്വാസ വചനങ്ങളുമായി എന്നുമുണ്ടയിരുന്നവനാണ് രമേശന്‍.എന്നോ ഒരിക്കല്‍ അവനും തന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഈ ചതിക്കുഴിയില്‍ വീഴുകയയിര്‍ന്നു. എത്ര സമരങ്ങള്‍‍, സത്യാഗ്രഹങ്ങള്‍ എന്തെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ചെയ്തു,ഭരണ പക്ഷത്തിന്റെ പിന്തിരിപ്പന്‍ നയങ്ങള്‍ക്കെതിരെ പാര്‍ട്ടിയുടെ യുവതത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി എത്രയോ പ്രോക്ഷഭങ്ങള്‍ അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്നു,എത്ര തവണ ജയില്‍ വാസം,അതെല്ലാം നല്ലതിനായിരുന്നു.ഒടുവില്‍ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ അനീധിക്കെതിരെ ഉയര്‍ത്തിയ കയ്യുകള്‍ തളര്‍ന്നു പോയിരിക്കുന്നു,നാവ് വരണ്ടു പോയിരിക്കുന്നു,കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ട് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.പാര്‍ടിക്കുവേണ്ടി എത്രയെത്ര കൊലപാതകങ്ങള്‍,അക്രമങ്ങള്‍ ഹോ! എന്തെല്ലാം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു,ഇപ്പോള്‍ ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ലന്നു തോന്നി പോകുന്നു.പക്ഷെ ഇനി ഇതില്‍ നിന്നും രക്ഷയില്ലന്നലോചിക്കുമ്പോള്‍ സ്വന്തം ജന്മത്തെ പഴിക്കാന്‍ മാത്രമേ കഴിയുന്നുള്ളൂ.അനാഥന്‍ എന്ന വിളി കേട്ടിട്ടുണ്ട് അത് സത്യമായിരുന്നു. രമേശന്‍ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു ആദ്യമായി തന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോകുന്നവരെ ആ അനാഥത്വം അനുഭവിച്ചുണ്ട്. അതിനു ശേഷം അവന്റെ വീട്ടുകാര്‍ എന്റെയും ബന്ധുക്കളായിരുന്നു.തനിക്കു എല്ലാരും ഉണ്ടായതു അപോഴാണ്.ഒരായിരം തവണ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചതാണ് ഞാന്‍ അനാഥനല്ല.

"എന്താടോ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ അതോ നടന്നു കൊണ്ട് ഉറങ്ങുകയാണോ" രമേശന്‍റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് അയാള്‍ ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും മുക്തനായത്.
ഒരു തണുത്ത കാറ്റു അവരെ തഴുകി തലോടി കടന്നു പോയി, വരമ്പിന്റെ പൊത്തില്‍ തവളകള്‍ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.വയല് കഴിയാന്‍ ഇനി അധികമില്ല അതിനു മുന്‍പ്..... അയാള്‍ അറയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന കത്തിയില്‍ മെല്ലെ കൈ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു.താന്‍ ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന കൃത്യത്തെ കുറിചോര്‍തപ്പോള്‍ കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ട് പടരും പോലെ..പക്ഷെ അത് നടന്നേ തീരു,ദുര്‍ഭരണം കഴവച്ച തന്‍റെ പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തില്‍ വരണമെങ്കില്‍ അത് അനിവാര്യമാണ് ."ഒരു പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തകന്‍ എപ്പോഴും പാര്‍ട്ടിയുടെ വിജയത്തെ കുറിച്ച് മാത്രമേ ചിന്തിക്കവൂ ബന്ധങ്ങളും സ്വന്തങ്ങളും പാര്‍ട്ടിയുടെ വിജയ വീഥിയില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടില്ലാന്നു വയ്ക്കണം"കാതുകളില്‍ ലീഡറുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു...തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം ബാക്കി ഒരു രക്തസാക്ഷി ഇപ്പോള്‍ ജന്മമെടുക്കണം... അവന്റെ കുടുംബത്തെ പാര്‍ട്ടി നോക്കിക്കൊള്ളും(എത്ര നാള്‍),എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെ മേലെ കൊലയുടെ സംശയ മുനകള്‍ ചെന്ന് തറച്ചു കൊള്ളും.പക്ഷെ ഇവിടെ അവനെന്‍റെ എല്ലാമാണ് . പാര്‍ട്ടി എന്തിനാ അവനെ തന്നെ തെരാന്നെടുത്ത്തത് അതും തന്റെ കൈകൊണ്ടു അങ്ങനെ ഒരു കൃത്യം ചെയ്യാന്‍ പറയാന്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു...ആലോചിക്കുമ്പോല് കൈ തളരുംപോലെ ശരീരം മരവിക്കുന്നു പക്ഷെ അത് നടക്കാതെ പറ്റില്ലല്ലോ. മഞ്ഞു തുള്ളികളറ്റു നിന്ന നെല്ചെടികളിലേക്ക് കാറ്റു ആഞ്ഞു വീശാന്‍ തുടങ്ങി. മേഘ ഗര്‍ജനങ്ങള്‍ മിന്നലിന്‍റെ അകമ്പടിയായി കലിതുള്ളി നില്‍ക്കുന്നു, ശക്തമായ ഒരു മഴയുടെ തുടക്കം.."രമേശാ" അയാള്‍ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു, രമേശന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി,ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളില്‍ മിന്നല്‍ പോലെ ഒരു കത്തി രമേശന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി സ്നേഹം തുളുമ്പി നിന്ന ഹൃദയത്തെ തകര്‍ത്തു കൊണ്ട് അയാള്‍ ആ കത്തി ആഞ്ഞു കയറ്റി....ഒന്ന് ശബ്ദിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ രമേശന്‍ നെല്‍ ചെടികള്‍ക്ക് മീതെ മറിഞ്ഞു വീണു ..."എന്നോട് ക്ഷമിക്കെട നമ്മുടെ പാര്‍ട്ടിക്ക് വേണ്ടി ...ഈ പാപി യോടു ക്ഷമിക്കെട " രമേശന്‍ ഒന്നുംശബ്ദിച്ചില്ല ഒന്ന് കൂടി പിടഞ്ഞു ആ ശരീരം നിശ്ചലമായി.കയ്യിലിരുന്ന കത്തി ദൂരെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു അയാള്‍ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു
പുലര്‍ച്ചെ മരണ വാര്‍ത്ത‍ പാര്‍ട്ടി അണികളുടെ (നാളത്തെ രക്തസാക്ഷികള്‍) ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു തീക്കനലായി പതിച്ചു,പാര്‍ട്ടി ഓഫീസില്‍ നേതാക്കന്മാര്‍ വിജയത്തിന്റെ മാധുര്യം നുണയാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു......കാട്ടു തീ പോലെ പടര്‍ന്ന വാര്‍ത്ത‍ കേട്ട് നേതാക്കന്മാര്‍ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു സന്തോഷം പങ്കിട്ടു.....
....പാര്‍ട്ടിയുടെ യുവ നേതാക്കളെ വയലിലിട്ടു എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ വെട്ടി കൊലപ്പെടുത്തി......
 അനിയന്‍ ....

2011 ജനുവരി 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

[തീര്‍ച്ചയായും വായിക്കുക] ദൈവത്തിന്റെ മരണം.


ഈ എന്റെ ചെറിയ കഥ എല്ലാവരും വായിക്കണം എന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല പക്ഷെ ജീവിതത്തില്‍ നമ്മള്‍ക്ക് പറ്റുന്ന ചെറിയ അശ്രദ്ധകള്‍ അത് നമ്മളുടെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിയ്ക്കുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ചിലപ്പോള്‍  എന്റെ ഈ കഥയ്ക്ക്‌ കഴിയുമെങ്കിലോ?അറിയില്ല സമയം ഉണ്ടെക്കില്‍ വായിക്കണം എന്നെ ഞാന്‍ പറയുന്നുള്ളൂ .
                               എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും അനു  പോയത് എന്റെ ആണോ അതോ അവളുടെ ശ്രദ്ധ കുറവ് ആണോ അറിയില്ല അത് അന്വേഷിക്കും മുന്‍പേ അവള്‍ എന്നില്‍ നിന്നും വളരെ ദൂരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.ഇനി ഒരു തിരിച്ചു വരവിനുള്ള എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഒരു  അംശം പോലും എനിക്ക് അവള്‍ തന്നില്ല.ഈ ജന്മം അല്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത ജന്മമെങ്കിലും അവള്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി ജനിക്കാന്‍ മാത്രമേ എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ ഈശ്വരനോട് പ്രാര്‍ഥിക്കാന്‍ കഴിയു.നിദ്രരഹിതങ്ങള്‍ ആയ രാത്രികള്‍ .വല്ലപ്പോഴും കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ആരുടെയോ  ഉച്ചത്തില്‍ ഉള്ള പൊട്ടിച്ചിരിയും കരച്ചിലും എന്റെ കാതില്‍ മുഴങ്ങുന്നു .സ്വപ്നത്തിലെ മുഖം മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞുവരുമ്പോള്‍ അത് ഭ്രാന്തന്‍ കുമാരന്റെതാണ്.പണ്ടത്തെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ എന്നും കുമാരന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.അത് എപ്പോഴോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു.പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും കുമാരന്റെ ജീവിത കഥ മനസ്സില്‍ ഓടി വരുന്നു.അത് മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിഷമം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.കുമാരന്റെ വിഷമത്തിന്റെ ഒരു അംശം എങ്കിലും എന്റെ ദുഖങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്കറിയില്ല.എല്ലാവര്ക്കും അവരുടെ ദുഖങ്ങളും വിഷമങ്ങളും ആണ് വലുത്.
                                കുട്ടികാലത്ത്  നമ്മള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് കുമാരന്‍ എന്നും ഒരു പരിഹാസ കഥാപാത്രമായിരുന്നു കൂടാതെ കുറച്ചു ഭയവും .കീറിപറിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും നീട്ടിവളര്‍ത്തിയ താടിയും മുടിയുമായി ഒരു കാല് മുടന്തി നടക്കുന്ന കുമാരന്‍  .കൈയ്യില്‍ ഒരു പാവകുട്ടി എപ്പോഴും കാണും.അതിനെ നെഞ്ചോട്‌ അമര്‍ത്തി പിടിച്ച് ഇടയ്ക്കിടെ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചും ഇടയ്ക്കിടെ വലിയ വായില്‍ കരയുകയും ചെയ്യുന്ന കുമാരന്‍ .പണ്ട് അല്ല ഇപ്പോഴും കുട്ടികളെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ കുമാരന്‍ വരും എന്ന് പറയുമായിരുന്നു.പക്ഷെ കുട്ടികളെ കുമാരന്‌ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.കുട്ടികള്‍ എന്ത് ചെയ്താലും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ നടന്നു അകലുമായിരുന്നു.കുട്ടികളെ ആരെങ്കിലും അടിക്കുകയോ വഴക്ക് പറയുകയോ ചെയ്താല്‍ അവരെ ഉച്ചത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും വഴക്ക് പറയും.എന്നിട്ട് ആകാശം നോക്കി പൊട്ടികരയും. സ്വന്തം വീടും സ്വന്തക്കാര്‍ ഉണ്ടെങ്ക്കിലും  രാത്രിയില്‍ എന്തെങ്കിലും പീടിക തിണ്ണയില്‍ കിടന്നുറങ്ങും.ആര്‍ക്കും ഒരു ശല്യവും ഇല്ല.ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും എല്ലാ വീടുകളില്‍ നിന്നും കുമാരന്‌ ആഹാരം കൊടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും ഒരു കുഴപ്പവും എല്ലാ.കുട്ടി ആയിരുന്ന ഞാന്‍ അത് കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.പിന്നെ വലുത്  ആയപ്പോള്‍ കുമാരന്റെ കഥ കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ എല്ലാ പരിഹാസവും ഭയവും എല്ലാം മാറി,ഞാന്‍ കുമാരനെ ഇഷ്ട്ടപെടുകയായിരുന്നു.
                               എനിക്ക് ഓര്‍മവച്ച കാലം ആയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കുമാരനെ പറ്റി തിരക്കി എന്റെ മുത്തശിയോട്.ആ ചോദ്യം മുത്തശിയ്ക്കും വിഷമം ഉണ്ടാക്കി എന്ന് എനിക്ക് ആ കണ്ണില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ മനസിലായി.കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു.അത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് കുമാരനെ പറ്റി അറിയാന്‍ കൂടുതല്‍ ആഗ്രഹം തോന്നി.മുത്തശ്ശി കുമാരനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.കുമാരന്റ്റെ ജീവിത കഥ നടക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒരു വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ ആയിരുന്നു. എന്റെ വീടിനു കുറച്ച് മാറി ആണ് കുമാരന്റെ വീട്.കീഴ്ജാതിക്കരന് ആയിരുന്നെങ്കിലും അഭ്യസ്തവിധ്യന്‍ ആയിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് തന്നെ നാട്ടിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും  മുന്‍പില്‍ കുമാരന്‍ കാണും.പ്രത്യകിച്ച് ജോലി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് എല്ലാ ജോലിയും ചെയാന്‍ കുമാരന്‌ മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.ആര്‍ക്ക് എന്ത് പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും എല്ലാം സ്വന്തം കാര്യങ്ങള്‍ പോലെ ചെയ്യുമായിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് തന്നെ കുമാരനെ എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു.എല്ലാം കൊണ്ടാകാം കുമാരനെക്കള്‍ ഉയര്‍ന്ന ജാതിയില്‍ ഉള്ള ലക്ഷ്മിയ്ക്ക് കുമാരനോടു ഇഷ്ട്ടം മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍  തോന്നിയത്.അവളുടെ ഇഷ്ടം കുമാരന്‍ എതിര്‍ത്തുവെങ്കിലും ലക്ഷ്മിയുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ മുന്നില്‍ കുമാരനു ശിരസ്സ് നമിക്കേണ്ടി വന്നു.അവരുടെ ഇഷ്ട്ടം ആരെയും അറിയിക്കാതെ അവരുടെ ഉള്ളില്‍ തന്നെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.മരണം വരെ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ അവര്‍ തീരുമനിചു.കുമാരനു  ഒരു സ്ഥിര ജോലി കിട്ടുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാന്‍ ലക്ഷ്മി തയ്യാറായിരുന്നു.
                         അവരുടെ പ്രേമത്തിന്റെ ശക്തി ആണോ അതോ ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രാര്‍ഥന ആണോ കുമാരനു പട്ടാളത്തില്‍ ജോലി കിട്ടി.ലക്ഷ്മിയ്ക്ക് വാക്കും കൊടുത്തു കുമാരന്‍ യാത്രയായി.അത് കഴിഞ്ഞുള്ള അവരുടെ പ്രണയം കത്തുകളില്‍ കൂടി ആയിരുന്നു.ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്ന ആ കത്തുകളില്‍ അവര്‍ അവരുടെ ഭാവി ജീവിതം കണ്ടിരുന്നു.അതിനിടയില്‍ കുമാരനു ജമ്മുകാശ്മീരില്‍ പോസ്റ്റിംഗ് കിട്ടി.ആ വിവരം അറിയിച്ചു കുമാരന്‍ ലക്ഷ്മിയ്ക്ക് കത്ത് അയച്ചു.പക്ഷെ ആ കത്ത് കിട്ടിയത് ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛന്റെ കൈയ്യില്‍ ആയിരുന്നു.പിന്നെ നാട്ടില്‍ വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.ലക്ഷ്മിയ്ക്ക് വീട്ടുകാര്‍ വേറെ കല്യാണം ആലോചിച്ചു ഉറപ്പിച്ചു.കുട്ടുകാരന്‍ വഴി കുമാരന്‍ അത് അറിഞ്ഞു.പിന്നെ കുമാരനു അവിടെ നില്ക്കാന്‍ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല.എന്റെ ഇഷ്ട്ടപ്രണയനിയെ ആര്‍ക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ കുമാരനു ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.പെട്ടന്ന് ലീവുമെടുത്ത് കുമാരന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് വണ്ടി കയറി.നാട്ടില്‍ എത്തിയ കുമാരന്‍ കൂട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ ആരും അറിയാതെ ലക്ഷ്മിയുമായി നാട് വിട്ടു നേരെ കാശ്മീരിലേയ്ക്ക് .അതിനു ശേഷം നാട്ടില്‍ വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ നടന്നു..നാട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ വഴി അവര്‍ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അതൊന്നും അവരെ സംബദ്ധിച്ച് വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ ആയിരുന്നില്ല..അവര്‍ സ്വപ്നം കണ്ടതിനേക്കാള്‍ വളരെയധികം സന്തോഷകരമായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം .മാസങ്ങള്‍ പൊഴിഞ്ഞു വീണു.അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു മധുരം കൂട്ടാന്‍ ദൈവം അവരെ കനിഞ്ഞു.ലക്ഷ്മി ഗര്‍ഭിണി ആയി.ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ അവരുടെ ജീവിതം എന്ത് മോഹിക്കണം.
             മാസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി.ലക്ഷ്മി പൂര്‍ണ ഗര്‍ഭിണിയാണ് .അപ്പോള്‍ ആണ്‌ അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു കരിനിഴല്‍ പടര്‍ത്തി അതിര്‍ത്തിയില്‍ യുദ്ധം തുടങ്ങിയത്.അതില്‍ ദൈവം അവരുടെ കൂടെ നിന്നില്ല.യുദ്ധത്തില്‍ സാരമായ പരിക്കുകളോടെ കുമാരനെ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.ആ സമയത്ത് തന്നെ അതെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ഇതൊന്നും അറിയാതെ പൂര്‍ണ്ണ ഗര്‍ഭിണി ആയ ലക്ഷ്മിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.കുമാരന്റ്റെ കാലിനേറ്റ വെടിയുണ്ട നീക്കം ചെയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
                            ആ ദിവസം കുമാരന്റെ ജീവിതം ആകെ മാറി മറിച്ചു.സുഖപ്രസവം ആണെന്ന് പറഞ്ഞ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ അവസാനം ലക്ഷിയുടെ അവസ്ഥ മോശമാണെന്ന് വിധിയെഴുതി.അത് കുമാരനെ അറിയിച്ചു.കട്ടിലില്‍ കിടക്കുന്ന കുമാരനു ദൈവത്തെ വിളിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ മാത്രമേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ.ആ വിളി ദൈവം കേട്ടില്ല .ലക്ഷ്മി പ്രസവിച്ചു.ഇരട്ടകുട്ടികള്‍.പക്ഷേ കുമാരനു ദൈവം കുട്ടികളെ കൊടുത്തപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മിയെ ദൈവം തിരിച്ചു വിളിച്ചു.പ്രസവത്തോടെ ലക്ഷ്മി മരിച്ചു.കുമാരന്റെ കൈയ്യില്‍ രണ്ട് സുന്ദരി പെണ്‍കുട്ടികളെയും കൊടുത്തു കുമാരനെ തനിച്ചാക്കി ലക്ഷ്മി ഈ ലോകത്ത് നിന്നും യാത്രയായി.നാട്ടില്‍ അറിയിക്കാന്‍ ഉള്ള ഒരു മാനസികാവസ്ഥ കുമാരനു ഇല്ലായിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒന്നും കുമാരന്‍ നാട്ടില്‍ അറിയിച്ചില്ല.ലക്ഷ്മിയെ അവിടെത്തന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു  .ജീവന്റെ  ജീവനായ  ലക്ഷ്മിയുടെ വേര്‍പാട്‌ കുമാരനു സഹിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.പക്ഷേ അവളുടെ വേര്‍പാട്‌ കുമാരന്‍ മറന്നിരുന്നത് ആ കുട്ടികളെ കാണുമ്പൊള്‍ ആയിരുന്നു.ലക്ഷ്മിയുടെ അതെ പകര്‍പ്പ് ആയിരുന്നു ആ പൊന്നോമനകള്‍.അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ഇനിയുള്ള ജീവിതം മാറ്റി വയ്ക്കാന്‍ കുമാരന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
                      കാലിനേറ്റ അപകടം കുമാരനെ പട്ടാളത്തില്‍ നിന്നും ജോലി ഒഴിവാക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ദ്ധിതനായി.നാട്ടില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആയതിനാല്‍ കുമാരന്‍ ഒന്നും നാട്ടില്‍ അറിയിച്ചില്ല.ജോലി നഷ്ടപെട്ട കുമാരന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.ലക്ഷ്മിയുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നിറഞ്ഞ ആ മണ്ണില്‍ നിന്നും പോകാന്‍ കുമാരനു ഒട്ടും ഇഷ്ട്ടമാല്ലയിരുന്നു.പക്ഷേ കുട്ടികളുടെ ഭാവി ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.കുട്ടികളെയും നെഞ്ചോട്‌ അമര്‍ത്തി വയത കാലുമായി കുമാരന്‍ കാശ്മീരില്‍ നിന്നും ട്രെയിനില്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് യാത്രയായി.
                      നാട്ടില്‍ ചെന്നാല്‍ അവിടെ എന്തുപറയും എന്നായിരുന്നു കുമാരന്റെ ആലോചന.ലക്ഷ്മി ഇല്ലാത്ത ജീവിതം ആലോചിക്കാന്‍ കുമാരനു ആലോചിക്കാന്‍ കഴിയില്ലായിരുന്നു.അവന്റെ ജീവിതപാതയായിരുന്നു അവള്‍.റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിനും ട്രെയില്‍ പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയാ കുമാരന്‍ അകലെ നിന്നും ലക്ഷ്മി അവര്‍ക്ക് യാത്രയപ്പ് നല്‍കുന്നത് പോലെ തോന്നി.അവളോട്‌ അവനു വിളിച്ചു പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു 'എന്റെ മോളെ നിനക്ക് വേണ്ടി അല്ല നമ്മളുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക്  വേണ്ടി ഞാന്‍ ജീവിയ്ക്കും നമ്മളുടെ കുട്ടികളെ പൊന്നു പോലെ വളര്‍ത്തും,നീ വിഷമിക്കര്‍ത്തു.'ട്രെയിനില്‍ കു‌ടെ യാത്രികര്‍ കുറെ സന്യാസിമാര്‍ ആയിരുന്നു.അവരുടെ ദൈവത്തെ വിളിച്ചുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ കുമാരനു മനസ്സില്‍ കുറച്ചു ആശ്വാസം നല്‍കി.ലക്ഷ്മിയുടെ വേര്‍പാടിന് ശേഷം കണ്ണുകള്‍ തോര്‍ന്നിട്ടില്ല.കുട്ടികളുടെ മുഖം കാണുമ്പോള്‍ എപ്പോഴും ലക്ഷ്മി ആണ്‌ എപ്പോഴും മനസ്സില്‍. ആ പിഞ്ചുഓമനകളുടെ ചിരിയ്ക്കുന്ന മുഖം മനസ്സില്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ വിഷമങ്ങള്‍  മാറ്റുന്നു. ട്രെയിനിന്റെ ജനലഴികളില്‍ കൂടി പുറത്തു നോക്കുമ്പോള്‍ പുറത്തു എല്ലാം ലക്ഷ്മിയുടെ സാമിപ്യം കുമാരന്‍ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
                          പുറത്തു നല്ല തണുപ്പ്.കുട്ടികളെ കമ്പിളി കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടെ പുതപ്പിച്ചിട്ടു കുമാരന്‍ സീറ്റിലേയ്ക്ക് ചായ്ഞ്ഞു.ഉറക്കം വരുന്നില്ല മനസ്സില്‍ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം ആണ്‌ എപ്പോഴും.മടിയില്‍ എന്തോ ഒരു അനക്കം കണ്ണുകള്‍ പെട്ടന്ന് തുറന്നു.ഒരു കുട്ടി കരയുകയാണ്.മറ്റെകുട്ടിയെ സീറ്റിലേയ്ക്ക് കിടത്തി കരയുന്ന കുട്ടിയെ മാറോടു ചേര്‍ത്ത് തഴുകി.കുട്ടിയുടെ ശരീരം ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു.കണ്ണുകള്‍ തുറക്കുന്നില്ല ,കുട്ടിയുടെ ശരീരം മുഴുവന്‍ വിറയ്ക്കുകയാണ്.കുമാരന്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ട് കുട്ടിയുടെ  കവിള്‍തടങ്ങളും മറ്റും തട്ടി എല്ലാ കുട്ടി കണ്ണ് തുറക്കുന്നില്ല.
കുമാരന്റെ ദീനരോധനം കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍  മുഴങ്ങി.പെട്ടന്ന് കുട്ടി ഒന്ന് വിറച്ചു പിന്നെ  ശരീരം നിശ്ചലമായി .കുമാരന്‍ കുട്ടിയുടെ ശരീരം പിടിച്ച് കുലുക്കി.ഇല്ല അനങ്ങുന്നില്ല .പെട്ടന്ന് കുമാരന്‍ കുട്ടിയെ ഉണങ്ങുന്ന മറ്റെകുട്ടിയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക്  കിടത്തി മാറി ഇരുന്നു.തലയ്ക്കുള്ളില്‍ ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും പോലെ.കുമാരന്‍ പിന്നെ ഉച്ചത്തില്‍ കരഞ്ഞു.എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവനെ പോലെ.കുമാരന്റെ കരച്ചില്‍ കേട്ട് അടുത്തുള്ളവര്‍ എല്ലാം ഓടികൂടി. തിരക്കിയപ്പോള്‍ കുമാരനു കരയാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ വാക്കുകള്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നില്ല.എല്ലാം തകര്‍ന്ന കുമാരനു കുട്ടിയുടെ നേരെ വിരല്‍ ഉയര്‍ത്തി കാണിക്കണേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ.സന്യാസിമാര്‍ കുട്ടിയെ നോക്കി ഇല്ല കുട്ടി അനങ്ങുന്നില്ല.അവരുടെ മുഖത്തും  നിരാശ പ്രതിഭലിച്ചു.കുമാരന്‍ സീറ്റില്‍ മുഖം അമര്‍ത്തി പൊട്ടികരയുകാന്.എല്ലാം നഷ്ട്ടപെട്ടവനെ പോലെ.ലഷ്മി കൂട്ടിനു ഒരു കുട്ടിയെ കൊണ്ടുപോയതില്‍ ദൈവത്തിനെ ശപിക്കണേ അവനു കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.ഈശ്വരന്‍ എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നേ ആദ്യം ജീവനായ ലക്ഷ്മിയെ ഇപ്പോള്‍ എന്റ്റെ പോന്നുമോളെയും .ആരോട് പറയണം ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു ആ പാവത്തിന്.
                  ട്രെയിന്‍ കുതിച്ചു പായുകയാണ് .അതിന്റെ കൂടെ പാതി മരിച്ച  കുമാരന്റെ മനസ്സും. കു‌ടെ ഉള്ള സന്യാസിമാര്‍ പതുക്കെ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം കുമാരനോടു ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി.വിവരങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് പോലും കുമാരനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.അവസാനം അവര്‍ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി അത് അവര്‍ കുമാരനോടു പറഞ്ഞു.
" ആ കുട്ടിയ്ക്ക് ദൈവം എത്രയും ആയുസ്സേ കൊടുത്തിട്ടുള്ളൂ,അതിന്റെ ഭൂമിയിലെ ജനനത്തിന്റെ ലക്‌ഷ്യം ഇത്രയും കാലമേ ഉള്ളു എന്ന് ആശ്വസിക്കുക.ഇനിയും താങ്കളുടെ നാട്ടില്‍ എത്താന്‍ രണ്ട് ദിവസം എടുക്കും.അതുവരെ കുട്ടിയെ കു‌ടെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്.അത് കൊണ്ട് നമ്മള്‍ പറയുന്ന കാര്യം നീ സമാധാനത്തോടെ കേള്‍ക്കണം ,ജനിച്ചു കുറച്ചു നാളുകളെ ആയിട്ടുള്ളൂ കുട്ടി അതിന്റെ ജീവന്‍ ദൈവം എടുത്തു അതുകൊണ്ട് ശരീരവും ദൈവത്തിനു സമര്‍പ്പിക്കുക."
സന്യാസിമാര്‍ പിന്നെ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് കുമാരനു  ഹൃദയം നിലയ്ക്കും പോലെ തോന്നി .
                        എന്റെയും ലഷ്മിയുടെയും ജീവന്റെ ഒരു അംശം ആണ്‌ ആ കിടക്കുന്നെ.ഇങ്ങനെ ഞാന്‍ എന്റെ പൊന്നോമനയെ ഉപേഷിക്കും.ചിന്തിക്കും തോറും കുമാരനു വട്ട് പിടിക്കും പോലെ തോന്നി.കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം ആണ് ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞുള്ളു എങ്കിലും കുട്ടികള്‍ തന്റെ ജീവന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരുന്നു.അതില്‍ ഒരു ജീവനെ അനാഥമായി ഉപേഷിക്കുക ആലോചിക്കും തോറും സ്വന്തം ജീവന്‍ കളയാന്‍ കുമാരനു തോന്നി.പക്ഷേ അവിടെയും എന്നെയും കത്ത് ഒരു ജീവന്‍ കൂടി ഉണ്ട്.ഇനി ഈ ലോകത്തില്‍ ആ കുഞ്ഞിനു ഞാന്‍ മാത്രമേ ഉള്ളു എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ കുമാരന്‍ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു.കുട്ടിയെ ഗംഗയില്‍ ഉപേഷിക്കുക.നാട്ടില്‍ കുട്ടികളുടെ കരിയമോ ലക്ഷ്മിയുടെയോ കാര്യമോ ആര്‍ക്കും അറിയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അങ്ങനെ തനെന്‍ ചെയ്യാന്‍ കുമാരന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സന്യസിമാരോട് കുമാരന്‍ പറഞ്ഞു.നിങ്ങള്‍ പറയും പോലെ തന്നെ ചെയമെന്നു.കുറച്ചു സന്യാസിമാര്‍ മാറി ഇരുന്നു പ്രാര്‍ഥനയില്‍ ആണ്.കുഞ്ഞിന്റെ മരണം അറിഞ്ഞതുമുതല്‍ അവര്‍ കുട്ടിയുടെ ആത്മാവിന് വേണ്ടി പ്രാര്‍ഥനയില്‍ ആണ്.
                           കാശി അടുക്കാറായി എന്ന്  സന്യാസിമാരില്‍ ഒരാള്‍ കുമാരനോടു വന്നു പറഞ്ഞു.അതോടെ കുമാരനു നെഞ്ചില്‍ തീ കോരിയിട്ടപോലെ.രണ്ട് പേരും സുഗമായി ഉറങ്ങും പോലെ കിടക്കുകയാണ്.മരണം എന്റെ പെന്നുമോളെ സ്ഥിരമായി ഉറക്കത്തില്‍ ആക്കിയല്ലോ ദൈവമേ!ആലോചിക്കും തോറും കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ടു പരക്കും പോലെ.കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കുട്ടിയേയും വാരിയെടുത്തു നെഞ്ചോട്‌ അമര്‍ത്തി കുമാരന്‍ വാതിലിനരികിലെയ്ക്ക് നീങ്ങി.വേഗത്തില്‍ പായുന്ന ട്രെയിന്‍ പുറത്തുനിന്നും വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റ് അതൊന്നും കുമാരന്റെ മനസിന്‌ ആശ്വാസം നല്‍കിയില്ല.അകത്തു സന്യാസിമാരുടെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ കേള്‍ക്കാം.ഇരുട്ടിന്റെ ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ ഇരുന്നു ലക്ഷ്മി കൈ നീട്ടുകയാണ്‌ 'എനിക്ക് തരു നമ്മുടെ മോളെ 'ട്രെയിന്‍ ഗംഗയ്ക്ക് കുറുകെയുള്ള പാലത്തിലെയ്ക്ക് കയറി.കുമാരന്റെ നെഞ്ചു പിടയ്ക്കുകയിരുന്നു.രാത്രിയുടെ സുന്ദരമായ നീലിമയില്‍ ഗംഗാദേവി ഒന്നുമറിയാതെ ഒഴുകുകയാണ്  താഴെ.കുമാരന്‍ കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു അവസാനമായി തന്റെ പോന്നോമാനയ്ക്ക് കവിളില്‍ ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് നദിയിലേയ്ക്ക്  കുട്ടിയെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.പിനീ ഒന്നും കാണാന്‍ ഉള്ള ശേഷി ഇല്ലാതെ കുമാരന്‍ പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് സീറ്റിലേയ്ക്ക് നടന്നു. എങ്ങനെ ആ  പാവം മനുഷ്യനെ സമാധാനിപ്പിക്കും എന്ന് സന്യാസിമാര്‍ക്ക് അറിയില്ല.അവര്‍ പ്രാര്‍ഥനയില്‍ മുഴുകി.
കുമാരന്‍ കുട്ടിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍  എല്ലാം മനസ്സിലായതും കുമാരന്‍ ശരീരം  തളര്‍ന്നു സീറ്റിലേയ്ക്ക് വീണു.കൈയില്‍ ഇരുന്ന കുട്ടി സീറ്റിലേയ്ക്ക് വീണു.സന്യാസിമാര്‍ ഓടി വന്നു കുട്ടിയെ താങ്ങി എടുത്തു.എന്നിട്ട് കുമരനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി കാര്യം ചോദിച്ചു.കണ്ണുതുറന്ന കുമാരനു വാക്കുകള്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നിലായിരുന്നു.കൈകള്‍ കുട്ടിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി എന്തോ പറയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ ശബ്ദം  പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നില്ല. സന്യാസിമാര്‍ അപ്പോള്‍ ആണ്‌ കുട്ടിയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്.കുട്ടി അനങ്ങുന്നില്ല.കാര്യം മനസ്സിലായപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക്പോലും ഒന്നും സംസാരിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.
കുമാരന്‍ കുട്ടിയെ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ട്.ആ കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണുനീര്‍ വറ്റിയിരിക്കുന്നു.അതോടെ കുമാരന്റെ മാനസ്സികനില ആകെ മാറിമറിഞ്ഞു.കുമാരനെ നാട്ടില്‍ എല്ലാവരും കൂടി എത്തിച്ചു ആശുപത്രിയില്‍ ആകി.പക്ഷെ ഒരുമരുന്നിനും മന്ത്രത്തിനും ആ മനസിനെ പഴയരീതിയില്‍ ആക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.കുറെ നാള്‍ ബന്ധുക്കള്‍ കുമാരനെ നോക്കി.പിന്നെ അവര്‍ക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആയപ്പോള്‍  കുമാരനെ അവരും ഉപേഷിച്ചു.ദൈവം കൈവിട്ട കുമാരനു ഇനി എന്ത് ആശ്രയം.ആത്മഹത്യ ചെയുന്നതിനുള്ള മനസ്സിന്റെ ബോധം പോലും ആ പാവത്തിന് നഷ്ടമായി.
                             മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയതും ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു.എന്നാല്‍ അതിനെക്കാള്‍ എന്റെ മനസ്സും ശരീരവും വേദനയാല്‍ പിടയ്ക്കുകയിരുന്നു.ലോകത്തിലെ ഒരു മനുഷ്യനും ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ വരുമോ . ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ക്കു പോലും മാനസികനില തെറ്റുന്ന മനുഷ്യന്മാര്‍ ആണ്  നാട്ടില്‍ അപ്പോള്‍ ഇത്രയും ദുരന്തങ്ങള്‍ സംഭവിച്ച കുമാരനു മനസിലനില തെറ്റിയതില്‍ എനിക്ക് അതോര്‍ത്തു വേദനിക്കാനെ  പറ്റുന്നുള്ളൂ.അത് വരെ എനിക്ക് കുമാരനോടു ഉണ്ടായിരുന്ന വിചാരങ്ങളും വിദ്വേഷങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു.പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു സ്നേഹം എന്റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായി.അന്ന് മുതല്‍ കുമാരന്‍ എനിക്ക് എന്റെ മനസിന്റ്റെ ഒരു അംശം ആയി മാറി.ആര് ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഈ പാവം മനുഷ്യന്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്.കള്ളനും കൊലപാതകികള്‍ക്കും കൂട്ടുനില്ക്കുന്ന ഈശ്വരന്‍ എന്തിനു ഈ പാവത്തിന് ഇങ്ങനെ  ഒരു അവസ്ഥ കൊടുത്തു.ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം ഇല്ല.പിന്നെ എനിക്ക് ഈശ്വരനോടൂള്ള വിശ്വാസം കുറഞ്ഞപൊലെ.ഇങ്ങനെയുള്ള സംഭബങ്ങൽ ആണ്  മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിനു മരണം നൽകുന്നത്.  അന്ന് മുതല്‍ ഓരോ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും എന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും തെറ്റുകള്‍ വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും ചിലപ്പോള്‍ അതിന്റെ വില നമ്മള്‍ക്ക് പ്രവച്ചിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് ആയിപോകും.കുമാരന്‍ ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവര്ക്കും ഓര്‍മയയിതീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു 
ഞാന്‍ ഈ ഗള്‍ഫില്‍ വന്നു രണ്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം കുമാരന്‍ ലക്ഷ്മിയുടെയും മക്കളുടെയും അടുത്തേയ്ക്ക് യാത്രയായി. ഇടയ്ക്കിടെ എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ കുമാരന്‍ വരുമായിരുന്നു.മറന്നുതുടങ്ങിയത്‌ ആയിരുന്നു എല്ലാം.പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ എന്റെ അനു എന്നില്‍ നിന്നും നഷ്ടപെട്ട വേദന എന്നെ കുമാരനിലെയ്ക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു.
                       നിങ്ങള്‍ തന്നെ ആലോചിച്ചു നോക്കിയാല്‍ മതി നിങ്ങള്‍ക്കും പല അബദ്ധങ്ങളും അശ്രദ്ധകളും പറ്റികാണും അത് ചിലപ്പോള്‍ അതിന്റെ ഭാവി ചെറുത്‌ ആകാം വലുതും ആകാം.മനുഷ്യരായ നമ്മള്‍ക്ക് ജന്മസിദ്ധമായ ഈ  അശ്രദ്ധകള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും ഓരോ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയുമ്പോഴും ഒരു തവണ കൂടി ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ ആ അശ്രദ്ധകള്‍ക്ക് നമ്മള്‍ കൊടുക്കേണ്ട വിലയുടെ തോത്   കുറയ്ക്കാന്‍ കഴിയും എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം ..പക്ഷേ ഈ കുമാരന്റെ   അനുഭവം എല്ലാവരുടെയും പിറകെ നിങ്ങള്‍ പോലും അറിയാതെ കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.എന്നാലും ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ ആര്‍ക്കും വരാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇശ്വരനോട് എന്നും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാറുണ്ട്... അനിയന്‍ .....